Fight for Justice

I just uploaded my first YouTube video... will it help in my Fight for Justice? I don't know!?!
http://www.youtube.com/watch?v=O2w-7FEScXI&feature=youtu.be

Are you under the spell of media hypnosis? Take this simple test and find out

Thai Media has convinced people that I don't remember making a video of myself because; they say I'm stupid and crazy.
My Aunt is a hypnotist. I have an Uncle that is a retired General. Thai Military and the U.S Military/CIA are united in purpose. The Thai Military owns all the commercial leases for the air waves in Thailand.
I never made a video of myself. I never wanted to be famous. I am not crazy. I am not a freak.
I need Truth I want Justice. I need a Lawyer.
Are you under the spell of media hypnosis? Take this simple test and find out

Targeted Individual - TI (English, ไทย, Italiano)

People find it is easy to ignore me. No one believes anything that I have to say. If someone where to consider that I might be telling the truth, then that would mean that there is a governmental conspiracy to hide the truth. No one wants to accept that possibility. It is much easier to just believe the propaganda.

Why would the media of a foreign nation go to extreme lengths to promote hatred of me? Why would the government of that nation deny the truth to me about what the media has done? Why would the U.S. Embassy defend and protect a foreign media outlet that is committing crimes against a U.S. citizen?

Thai military and the U.S. military/C.I.A. are closely linked. The U.S. government gives a lot of financial aid to the Thai government/military. All of the permits and leases for commercial television stations are owned by the Thai military. The Thai media didn't persecute me without approval of the Thai Military. The U.S. government has allowed the Thai media to persecute me.

It's much easier to think me crazy or paranoid than it is to consider the possibility that I am telling the truth.

There have been, throughout history, families that have worked together to destroy a single family member. This would not be the first time. However, often times it is difficult for good people to accept and understand the evil that exist in this world.

My mother's sister is a hypnotist. Another one of her sisters is married to a retired General. My mother and her sisters are new age-wicha spiritualist. I have been abused by them my entire life.

My family made the video that everyone hates me for; people think that I made the video and that I am some kind of horrible crazy freak. My enemies have said, "oh, he doesn't remember what he did". I am not stupid. I would never have made a video to bring such hatred and shame upon myself. I am shy. I never wanted to be famous. Thai media has made me infamous.

The hate crimes that have been committed against me by the Thai media are being permitted by the Thai government. I'm not the crazy freak that has been promoted.

What the Thai media has done to me, with the approval and help of the Thai government, is cruel and unusual punishment.

It doesn't matter if I made the video or not. Thai law prohibits persecution and promotion of hatred in the way that Thai media has persecuted me. The Thai government lies to me and denies me equal protection of the law.

I'm told by Thai officials that no one has said anything about me and that there is no hatred that is being promoted. All the while I am recognized and harassed everywhere I go. People drive by my house and yell things out at me. Yet, the Thai government denies me the truth about it.

I am being denied the truth so that I won't have any proof. I want Justice for the crimes that have been committed against me.

Thai Translation provided by: N.J. Consult and Travel, Nong Khai

แปลไทยโดย: NJ ปรึกษาและข้อเสนอหนองคาย   

Where I spend my days ( English, ไทย, Italiano)

This is where I spend my days. I am at this table, usually for no less than 10 hours a day. Sometimes, as much as 12 to 16 hours a day. The doors are wide open all day. The haters are too arrogant to notice that I don't do any of the things that they gossip about. I have been here for over a year. The haters drive by everyday, yelling things out at me as they drive by; never noticing that I am at that table all day.
Thai media must be continuing to lie about me. The girl at the table is my maid. I am sure that the mother of my daughter, as well as her family and the maid, continue to lie about me. They have to continue to lie because so much is at stake. Thaitv3 broke the law. My family in the U.S. and a great number of people in Thailand are guilty of very serious crimes; they can't afford to tell the truth, their only hope is to continue to lie and hope that no one catches on to what they are doing.


ไทย
นี่คือที่ฉันใช้จ่ายวันของฉัน ฉันอยู่ที่ตารางนี้มักจะไม่น้อยกว่า 10 ชั่วโมงต่อวัน บางครั้งมากที่สุดเท่าที่ 12 ถึง 16 ชั่วโมงต่อวัน ประตูกำลังจะเปิดกว้างทุกวัน เกลียดชังที่มีมากเกินไปหยิ่งแจ้งให้ทราบว่าฉันจะไม่ทำใด ๆ ของสิ่งที่พวกเขาเกี่ยวกับการนินทา ฉันได้รับที่นี่สำหรับมากกว่าหนึ่งปี ไดรฟ์ที่เกลียดชังโดยในชีวิตประจำวันตะโกนสิ่งที่ออกมาที่ผมเป็นพวกเขาไดรฟ์โดย; ไม่เคยสังเกตเห็นว่าฉันอยู่ที่ตารางที่ทุกวัน

สื่อไทยจะต้องดำเนินการต่อไปโกหกเกี่ยวกับฉัน หญิงสาวที่โต๊ะเป็นแม่บ้านของฉัน ผมแน่ใจว่าแม่ของลูกสาวของฉันเป็นแม่บ้านและครอบครัวของเธอยังคงโกหกเกี่ยวกับฉัน พวกเขาจะต้องดำเนินการต่อไปโกหกเพราะมากอยู่ที่เสาเข็ม Thaitv3 ยากจนที่กฎหมายกำหนด ครอบครัวในสหรัฐอเมริกาและฉันเป็นจำนวนมากของคนในประเทศไทยมีความผิดของอาชญากรรมร้ายแรงมากพวกเขาไม่สามารถจะบอกความจริง, ความหวังเดียวของพวกเขาคือจะยังคงอยู่และหวังว่าไม่มีใครจับได้ในสิ่งที่พวกเขากำลังทำ . นี่คือที่ฉันใช้จ่ายวันของฉัน ฉันอยู่ที่ตารางนี้มักจะไม่น้อยกว่า 10 ชั่วโมงต่อวัน บางครั้งมากที่สุดเท่าที่ 12 ถึง 16 ชั่วโมงต่อวัน ประตูกำลังจะเปิดกว้างทุกวัน เกลียดชังที่มีมากเกินไปหยิ่งแจ้งให้ทราบว่าฉันจะไม่ทำใด ๆ ของสิ่งที่พวกเขาเกี่ยวกับการนินทา ฉันได้รับที่นี่สำหรับมากกว่าหนึ่งปี ไดรฟ์ที่เกลียดชังโดยในชีวิตประจำวันตะโกนสิ่งที่ออกมาที่ผมเป็นพวกเขาไดรฟ์โดย; ไม่เคยสังเกตเห็นว่าฉันอยู่ที่ตารางที่ทุกวัน สื่อไทยจะต้องดำเนินการต่อไปโกหกเกี่ยวกับฉัน หญิงสาวที่โต๊ะเป็นแม่บ้านของฉัน ผมแน่ใจว่าแม่ของลูกสาวของฉันเป็นแม่บ้านและครอบครัวของเธอยังคงโกหกเกี่ยวกับฉัน พวกเขาจะต้องดำเนินการต่อไปโกหกเพราะมากอยู่ที่เสาเข็ม Thaitv3 ยากจนที่กฎหมายกำหนด ครอบครัวในสหรัฐอเมริกาและฉันเป็นจำนวนมากของคนในประเทศไทยมีความผิดของอาชญากรรมร้ายแรงมากพวกเขาไม่สามารถจะบอกความจริง, ความหวังเดียวของพวกเขาคือจะยังคงอยู่และหวังว่าไม่มีใครจับได้ในสิ่งที่พวกเขากำลังทำ .

Italiano
Questo è dove passo le mie giornate. Io sono a questo tavolo, di solito per non meno di 10 ore al giorno. A volte, fino a 12 a 16 ore al giorno. Le porte sono aperte tutto il giorno. I nemici sono troppo arroganti per notare che io non faccio nessuna delle cose che pettegolezzi circa. Sono stato qui per più di un anno. L'unità odiano da tutti i giorni, gridando cose di me come si guida da parte, mai meno di notare che io sono a quel tavolo tutto il giorno.

Mezzi di thai deve essere continua a mentire su di me. La ragazza al tavolo è la mia cameriera. Sono sicuro che la madre di mia figlia, così come la sua famiglia e la cameriera, continuano a mentire su di me. Devono continuare a mentire, perché così è in gioco. Thaitv3 infranto la legge. La mia famiglia negli Stati Uniti e un gran numero di persone in Thailandia sono resi colpevoli di reati molto gravi, non possono permettersi di dire la verità, la loro unica speranza è quella di continuare a mentire e sperare che nessuno si prende a ciò che stanno facendo .

Basic Human Rights (English, ไทย, Francaise, Italaino)

I need to go to the doctor ... but I can't go. People want me dead. I can not get, not even the most basic of services of human life. Thai media mocks my humanity. They mock me and say that I'm not human. They say that I don't deserve humane treatment.

I took a simple one page letter that I had wrote in english to be translated into Thai. The translator purposely translated it to seem as though it had been foolishly written. While on the train I had a morning coffee and heard someone laughing about spit being in my coffee, after I drank it. I stopped going to restaurants because someone put shit in my food. Police and other ministers of justice blatantly lie to me about what has happened. Lawyers lie to me; and doctors lie to me about what has happened. The local police have openly threatened my life. The hatred that has been promoted against me by Thai media is extreme. Hatred and arrogant pride has caused even otherwise decent people, kind people to think that lying and that cruel inhumane treatment is a good thing.

I have been made an outcast of humanity. The punishment that I have been condemned to is one of mental anguish, the tormenting of my mind. It is mind deprivation.

I am not the kind of horribly evil person that people have been made to believe. Although, even the worst of criminals still deserve equal protection of the law. Vigilantism, public lynchings and punishments without the rule of law are wrong.

I am experiencing a physical pain that I have not had before. It is a strong and persistent pain that I have had for more than a week. I would like to go to the doctor and have it checked out.

The people of Thailand, my family and my enemies are waiting and hoping for the day when someone murders me. How would I not fear going to the doctor? How do I trust public officials or anyone else? I can't, I can't trust anyone. I can't even get the most basic of services in life. What has been done to me is wrong, both legally and morally.

ไทย
ฉันจำเป็นต้องไปหาหมอ ... แต่ฉันไม่สามารถไป คนต้องการให้ฉันตาย ฉันไม่สามารถรับไม่ได้มากที่สุดพื้นฐานของการบริการของชีวิตมนุษย์ สื่อไทยล้อเลียนมนุษยชาติของฉัน พวกเขาเยาะเย้ยฉันและพูดว่าฉันไม่ได้ของมนุษย์ พวกเขากล่าวว่าฉันไม่สมควรได้รับการรักษาอย่างมีมนุษยธรรม
ฉันเอาง่ายๆตัวอักษรหน้าหนึ่งที่ฉันได้เขียนในภาษาอังกฤษที่จะแปลเป็นภาษาไทย นักแปลที่แปลมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ดูเหมือนว่าจะได้รับการเขียนโง่ ในขณะที่บนรถไฟที่ฉันมีกาแฟตอนเช้าและได้ยินคนหัวเราะเกี่ยวกับการคายอยู่ในกาแฟของฉันหลังจากที่ฉันดื่ม ผมหยุดไปร้านอาหารเพราะมีคนใส่อึในอาหารของฉัน ตำรวจและรัฐมนตรีอื่น ๆ ของความยุติธรรมโจ๋งครึ่มอยู่กับฉันเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น ทนายความอยู่กับฉัน; และแพทย์โกหกกับฉันเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น ตำรวจท้องที่ที่มีการข่มขู่อย่างเปิดเผยชีวิตของฉัน ความเกลียดชังที่ได้รับการส่งเสริมป้องกันและปราบปรามโดยสื่อไทยเป็นอย่างมาก ความเกลียดชังและความภาคภูมิใจที่ได้เกิดหยิ่งแม้คนที่ดีมิฉะนั้นคนชนิดที่จะคิดว่าโกหกและที่โหดร้ายไร้มนุษยธรรมการรักษาเป็นสิ่งที่ดี
ผมได้ทำถูกขับไล่ของมนุษยชาติ การลงโทษที่ฉันได้รับการประณามการเป็นหนึ่งในความปวดร้าวทางจิตใจที่ทำให้ทรมานจากใจของฉัน มันเป็นความคิดกีดกัน
ฉันไม่ได้ชนิดของคนชั่วอย่างน่ากลัวว่าคนที่ได้รับการทำเชื่อว่า แม้ว่าแม้ที่เลวร้ายที่สุดของอาชญากรที่ยังคงได้รับการคุ้มครองเท่าเทียมกันของกฎหมาย ศาลเตี้ยที่มีฝูงชนของประชาชนและการลงโทษโดยไม่มีกฎของกฎหมายไม่ถูกต้อง
ฉันประสบความเจ็บปวดทางกายภาพที่ฉันไม่ได้มีมาก่อน มันเป็นความเจ็บปวดที่แข็งแกร่งและถาวรที่ฉันมีมานานกว่าสัปดาห์ ฉันต้องการจะไปพบแพทย์และได้เช็คเอาท์
คนไทย, ครอบครัวของฉันและศัตรูของฉันกำลังรอคอยและหวังสำหรับวันที่ฆาตกรรมคนที่ฉัน วิธีการที่ฉันจะไม่กลัวการไปพบแพทย์? ฉันไม่ไว้วางใจเจ้าหน้าที่ของรัฐหรือบุคคลอื่น ๆ ได้อย่างไร? ฉันไม่สามารถฉันไม่สามารถไว้วางใจใคร ฉันจะไม่ได้รับประโยชน์มากที่สุดพื้นฐานของการบริการในชีวิต สิ่งที่ได้ทำกับฉันเป็นสิ่งที่ผิดทั้งกฎหมายและศีลธรรม

Française

J'ai besoin d'aller chez le médecin ... mais je ne peux pas aller. Les gens veulent ma mort. Je ne peux pas, pas même le plus élémentaire de services de la vie humaine. Médias thaïlandais se moque de mon humanité. Ils se moquent de moi et dire que je ne suis pas humaine. Ils disent que je ne mérite pas un traitement humain.
J'ai pris un simple lettre d'une page que j'avais écrit en anglais pour être traduit en thaï. Le traducteur traduit volontairement paraître comme si elle avait été stupidement écrit. Alors que le train j'ai pris un café le matin et entendu quelqu'un rire craché étant dans mon café, après que je l'ai bu. J'ai arrêté d'aller au restaurant parce quelqu'un a mis de la merde dans ma nourriture. La police et les autres ministres de la justice ouvertement mentir à moi au sujet de ce qui s'est passé. Avocats mentir à moi, et les médecins me mentir sur ce qui s'est passé. La police locale a ouvertement menacé ma vie. La haine qui a été promu à mon encontre par des médias thaïlandais est extrême. La haine et la fierté arrogante a causé des gens même non décent, les gens genre à penser que le mensonge et que les traitements cruels inhumains est une bonne chose.
J'ai été un paria de l'humanité. La punition que j'ai été condamné à l'une de l'angoisse mentale, le tourmentait de mon esprit. C'est la privation esprit.
Je ne suis pas le genre de personne horriblement mal que les gens ont fait croire. Bien que, même le pire des criminels méritent toujours une égale protection de la loi. Justiciers, les lynchages publics et des punitions sans la primauté du droit sont faux.
J'éprouve une douleur physique que je n'ai pas eu avant. C'est une douleur forte et persistante que j'ai eu pendant plus d'une semaine. Je voudrais aller chez le médecin et l'ont vérifié.
Le peuple de la Thaïlande, ma famille et mes ennemis sont en attente et en espérant pour le jour des meurtres quelqu'un quand moi. Comment n'aurais-je pas peur d'aller chez le médecin? Comment puis-je la confiance des agents publics ou n'importe qui d'autre? Je ne peux pas, je ne peux pas faire confiance à personne. Je ne peux même pas obtenir le plus de services de base dans la vie. Qu'est-ce qui a été fait pour moi est faux, à la fois légalement et moralement.

Italiano

Ho bisogno di andare dal medico ... ma non posso andare. La gente mi vogliono morto. Non riesco, neppure il più elementare dei servizi della vita umana. Thai mezzi di comunicazione prende in giro la mia umanità. Mi hanno finto e dire che io non sono umano. Dicono che io non merito un trattamento umano.
Ho preso una semplice pagina di una lettera che avevo scritto in inglese da tradurre in tailandese. Il traduttore ha tradotto appositamente per sembrare come se fosse stato scritto scioccamente. Mentre sul treno ho avuto un caffè del mattino e sentito qualcuno ridere sputare essere nel mio caffè, dopo che l'ho bevuto. Ho smesso di andare al ristorante perché qualcuno ha messo nella merda mio cibo. Polizia e altri ministri di giustizia sfacciatamente mentire a me su quello che è successo. Avvocati mentire a me e ai medici mentire a me su quello che è successo. La polizia locale ha apertamente minacciato la mia vita. L'odio che è stata promossa contro di me da parte dei media thailandese è estrema. L'odio e l'orgoglio arrogante ha causato anche le persone diversamente decente, persone gentili a pensare che la menzogna e che il trattamento crudele, inumano è una buona cosa.
Ho fatto un reietto dell'umanità. La punizione che mi sono stati condannati per uno dei angoscia mentale, la struggente della mia mente. E 'privazione mente.
Io non sono il tipo di persona orribilmente male che le persone sono state fatte a credere. Anche se, anche il peggiore dei criminali ancora meritano uguale protezione della legge. Vigilantism, linciaggi pubblici e punizioni senza lo stato di diritto sono sbagliate.
Sto vivendo un dolore fisico che non ho mai avuto prima. E 'un dolore forte e persistente che ho avuto per più di una settimana. Vorrei andare dal medico e lo hanno controllato.
Il popolo della Thailandia, la mia famiglia ei miei nemici sono in attesa e nella speranza il giorno in cui qualcuno mi uccide. Come non ho paura andare dal medico? Come mi fido di pubblici ufficiali o di chiunque altro? Non posso, non posso fidarmi di nessuno. Non riesco nemmeno a ottenere il massimo dei servizi di base nella vita. Cosa è stato fatto per me è sbagliato, giuridicamente e moralmente

National Human Rights Commission of Thailand (English,ไทย,Italiano,FRANÇAIS)

I went to the Thai Human Rights Commission in 2010, I believe it was the month of April. I have the document/complaint form, that was taken on that day; however it is in Thai so I can't read the date.

The Thai HRC took my complaint against Thaitv3. They said they would try to help me.

I went back the next month, they continued to pretend that they were sympathetic to my situation. Yet, nothing had come of the claim that I had filed with them.

I went back again on 10 May 2010. I said, if they wanted to help me that I wanted to help them help me. I asked them if it would be beneficial if I were to check myself into a hospital for observation.

So many lies and so much hatred has been promoted about me by the Thai media that the entire country knows who I am. The entire country believes that I am crazy. I am not crazy; and I was willing to check myself into a hospital for observation to prove it.

The Thai HRC said, that yes it would be helpful. I asked them what hospital would they like me to go to. I was given a computer print out with directions to the hospital. I was unfamiliar with the hospital. The name of the hospital is "Srithanya Hospital".
update: I scanned the documents that prove that I was sent to that hospital by the NHRC of Thailand. Here are the links to those documents:
NHRC-1, http://kvisit.com/Sks7EAQ 
NHRC-2,  http://kvisit.com/Sk87EAQ 
NHRC-Map, http://kvisit.com/SlM7EAQ
NHRC-Hospital, http://kvisit.com/Slc7EAQ

I went to the hospital to see if they would accept me for the purpose of observation. They said they would. It was in the afternoon. I said that I needed to go back to the hotel (Royal River, Dusit) and gather my belongings and check out; and I would have dinner and then return in the evening. The doctor said that would be fine and gave me instructions on were to go for check in. From all basic appearances the main part of the hospital appeared to be just a regular hospital.

I checked out of the hotel had dinner and went back to the hospital to check in. Check in was in the main part of the hospital; I was still unaware of what kind of place it really was.

After check in I was lead to the wing were I would be staying. It was in a separate building from the main hospital. On the walk over I began to feel a little anxious about where I was. We arrived to the building and the person that had walked me over to the building I would be staying, rang the buzzer and the door opened. We went inside, the door shut behind us and there was another locked door. This time someone from the inside had to unlock it with a key. I realized that I was in a place I did not want to be. We went through another locked door and into a small nurse's office. It had a second locked door that lead into the patient's ward. I realized that I was in a hospital / jail. I explained to the nurse on duty why I was there and that I did not want to check into a jail. It was too late.

Three nurse's attendants grabbed me and began to take me into the patient's ward saying, "come on, go change your clothes". I did not budge. I still wanted to continue speaking with the nurse. The nurse told the attendants to let me go. We discussed the fact that I had come to the hospital of my own free will; I said I now realize what kind of place this is and I thought that I was checking into a regular hospital. She informed me that it was too late to change my mind.

By that time four guards had entered the room. I said that I concede and I was willing to go without any problems. We all walked into the patients ward, me and seven men. They said sit down on the bed, I did. Immediately one of the guards grabbed me from behind in a choke hold. The others grabbed my legs and arms. Within a few seconds I began to lose consciousness. They tied me down to the bed, arms and legs. Then they removed and changed my clothes, untying one limb at a time. Then they injected me with something, I suppose it was a sedative. In the morning I was released from the constraints. I never did anything that would give them an excuse to do that to me again. I did witness it done many times to others for the slightest of reasons. I was released from the unlawful imprisonment twenty four days later.

The National Human Rights Commission of Thailand sent me to be locked up, as a joke; I am sure of that. My claim against Thaitv3 was never processed.

Obviously, the media reported on it as if I was put there because I am crazy or did something to be arrested. I am not sure what the media said about it. Whatever it is the media say I did to deserve that, I am not sure; all I know is that I hear people joking about my stay there in reference to me being crazy.

What Thai media has done to me goes way beyond the reporting of a story. The Thai government is denying me "Equal Protection of the Law". The National Human Rights Commission is guilty of "Wrongful Imprisonment".

The Thai government is discriminating against me. The Thai media continues to purposefully lie about me.

The Thai media has made me infamous. I never made a video. I never wanted to be famous. The video that was promoted and that everyone hates me for was made by means of "Invasion of Privacy".

My life has been made a living hell because of the lies of the Thai media, the prejudice of the Thai government and the refusal to tell me the truth by the U.S. Embassy in Bangkok.

I never made a video. I am not a freak. I want Justice!

(ไทย)

ฉันไปที่ไทยคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนใน 2010, ผมเชื่อว่ามันเป็นเดือนเมษายน ผมมีเอกสาร / แบบฟอร์มการร้องเรียนที่ถูกนำมาในวันนั้น; แต่มันอยู่ในไทยจึงไม่สามารถอ่านวันที่

ไทย HRC เอาการร้องเรียนของฉันกับ Thaitv3 พวกเขากล่าวว่าพวกเขาจะพยายามที่จะช่วยฉัน

ฉันกลับไปในเดือนถัดไปพวกเขายังคงเพื่อหลอกว่าพวกเขาเห็นอกเห็นใจต่อสถานการณ์ของฉัน แต่ไม่มีอะไรได้มาของการเรียกร้องที่ผมยื่นให้กับพวกเขา

ผมก็กลับมาอีกครั้งเมื่อ 10 พฤษภาคม 2010 ฉันกล่าวว่าหากพวกเขาต้องการที่จะช่วยให้ฉันว่าฉันต้องการที่จะช่วยให้พวกเขาช่วยฉัน ผมถามพวกเขาหากมันจะเป็นประโยชน์ถ้ามีการตรวจสอบตัวเองเข้าไปในโรงพยาบาลสำหรับการสังเกต

ตั้งอยู่จำนวนมากและความเกลียดชังมากจึงได้รับการส่งเสริมเกี่ยวกับฉันโดยสื่อไทยที่ทั้งประเทศรู้ว่าฉันเป็นใคร ทั้งประเทศเชื่อว่าผมบ้า ผมไม่ได้บ้า; และผมก็ยินดีที่จะตรวจสอบตัวเองเข้าไปในโรงพยาบาลสำหรับการสังเกตเพื่อพิสูจน์มัน

ไทย HRC กล่าวว่าใช่มันจะมีประโยชน์ ฉันถามพวกเขาสิ่งที่โรงพยาบาลพวกเขาต้องการให้ฉันไป ฉันได้รับการพิมพ์คอมพิวเตอร์ออกมาพร้อมกับเส้นทางไปยังโรงพยาบาล ผมไม่คุ้นเคยกับโรงพยาบาล ชื่อของโรงพยาบาลที่เป็น"โรงพยาบาลศรีธัญญา"

ผมไปโรงพยาบาลเพื่อดูว่าพวกเขาจะยอมรับฉันเพื่อวัตถุประสงค์ในการสังเกต พวกเขากล่าวว่าพวกเขาจะ มันเป็นในช่วงบ่าย ฉันกล่าวว่าฉันต้องการที่จะกลับไปโรงแรม (รอยัลริเวอร์, โรงแรมดุสิต) และรวบรวมข้าวของของฉันและตรวจสอบ; และฉันจะมีอาหารค่ำและจากนั้นกลับในช่วงเย็น แพทย์กล่าวว่าจะปรับและให้ฉันคำแนะนำเกี่ยวกับจะไปสำหรับการตรวจสอบมาจากลักษณะพื้นฐานเป็นส่วนหลักของโรงพยาบาลที่ดูเหมือนจะเป็นเพียงแค่โรงพยาบาลตามปกติ

ฉันจะตรวจสอบออกจากโรงแรมที่มีอาหารค่ำและก็กลับไปที่โรงพยาบาลเพื่อตรวจสอบมาตรวจสอบในที่อยู่ในส่วนหลักของโรงพยาบาลผมยังไม่ทราบชนิดของสถานที่จริงๆมันคือ

หลังจากการตรวจสอบในที่ฉันถูกนำไปสู่ปีกที่ถูกฉันจะอยู่ มันอยู่ในอาคารที่แยกต่างหากจากโรงพยาบาลหลัก เมื่อเดินผ่านที่ผมเริ่มที่จะรู้สึกกังวลเกี่ยวกับที่ผม เรามาถึงอาคารสถานที่และบุคคลที่มีฉันเดินไปยังอาคารที่ฉันจะอยู่ที่รังกริ่งและประตูที่เปิด เราก็อยู่ภายในประตูปิดข้างหลังพวกเราและมีอีกล็อคประตู คนที่เวลานี้จากภายในได้มีการปลดล็อคด้วยกุญแจ ฉันรู้ว่าฉันอยู่ในสถานที่ที่ฉันไม่ได้ต้องการที่จะ เราผ่านไปล็อคประตูอื่นและเข้ามาในสำนักงานพยาบาลขนาดเล็กของ มันมีล็อคประตูที่สองนำไปสู่การที่เป็นโรงพยาบาลของผู้ป่วย ฉันตระหนักว่าฉันถูกในโรงพยาบาล / คุก ฉันอธิบายให้พยาบาลในการปฏิบัติหน้าที่ว่าทำไมผมมีและที่ฉันไม่ต้องการที่จะตรวจสอบในคุก มันก็สายเกินไป

ผู้เข้าร่วมประชุมสามพยาบาลคว้าฉันและเริ่มที่จะให้ฉันเป็นหอผู้ป่วยของผู้ป่วยว่า"มาที่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าของคุณ" ผมไม่ได้ขยับเขยื่อน ฉันยังคงต้องการที่จะยังคงพูดกับพยาบาล พยาบาลบอกว่าผู้เข้าร่วมประชุมเพื่อที่จะให้ฉันไป เราพูดความจริงที่ว่าผมมาถึงโรงพยาบาลจะฟรีเป็นของตัวเองนั้นผมว่าตอนนี้ฉันตระหนักถึงสิ่งที่ชนิดของสถานที่นี้เป็นและฉันคิดว่าฉันถูกตรวจสอบในโรงพยาบาลเป็นประจำ เธอแจ้งผมว่ามันก็สายเกินไปที่จะเปลี่ยนแปลงใจของฉัน

โดยเวลาที่สี่ยามได้เข้าห้องพัก ฉันกล่าวว่าฉันยอมรับและผมก็ยินดีที่จะไปไม่มีปัญหาใด ๆ เราทุกคนเดินเข้าไปในหอผู้ป่วยผู้ป่วย, ฉันและเจ็ดคน พวกเขากล่าวว่านั่งลงบนเตียงผม ทันทีที่หนึ่งในยามที่ฉันคว้ามาจากด้านหลังในการถือสำลัก อื่น ๆ ที่คว้าขาและแขนของฉัน ภายในไม่กี่วินาทีที่ผมเริ่มที่จะสูญเสียสติ พวกเขาเชื่อมโยงกับฉันลงไปที่เตียง, แขนและขา แล้วพวกเขาก็เอาออกและเปลี่ยนเสื้อผ้าของฉัน, untying หนึ่งขาที่เวลา แล้วพวกเขาก็ฉีดฉันกับสิ่งที่ฉันคิดว่ามันเป็นยาระงับประสาท ในช่วงเช้าผมได้ออกจากข้อ จำกัด ฉันไม่ได้อะไรที่จะให้พวกเขามีข้ออ้างที่จะทำอย่างนั้นกับผมอีกครั้ง ผมเป็นพยานมันทำหลาย ๆ ครั้งเพื่อคนอื่น ๆ น้อยที่สุดของเหตุผล ผมได้ออกจากคุกผิดกฎหมายที่ยี่สิบสี่วันต่อมา

แห่งชาติกรรมการสิทธิมนุษยชนของประเทศไทยส่งฉันไปถูกล็อคขึ้นเป็นเรื่องตลก; ผมมั่นใจว่าจากการที่ การเรียกร้องของฉันกับ Thaitv3 ก็ไม่เคยมีการประมวลผล

เห็นได้ชัดว่าสื่อรายงานเมื่อมันเป็นถ้าผมใส่มีเพราะผมบ้าหรือไม่สิ่งที่จะถูกจับกุม ผมไม่แน่ใจว่าสิ่งที่สื่อกล่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ สิ่งที่มันเป็นสื่อที่บอกว่าผมไม่สมควรที่ผมไม่แน่ใจว่า; ทั้งหมดฉันรู้คือว่าผมได้ยินคนพูดเล่นเกี่ยวกับการเข้าพักของฉันมีในการอ้างอิงถึงฉันถูกบ้า

สิ่งที่สื่อไทยได้ทำกับฉันไปทางเหนือรายงานของเรื่องราวที่ รัฐบาลไทยจะปฏิเสธฉัน"คุ้มครองเท่าเทียมกันของกฎหมาย" แห่งชาติกรรมการสิทธิมนุษยชนเป็นความผิดของ"จำคุก Wrongful"

รัฐบาลไทยจะเหยียดต่อฉัน สื่อไทยยังคงตั้งใจโกหกเกี่ยวกับฉัน

สื่อไทยได้ทำฉันเลว ฉันไม่เคยทำวิดีโอ ฉันไม่เคยต้องการที่จะมีชื่อเสียง วิดีโอที่ได้รับการส่งเสริมและทุกคนที่เกลียดฉันได้ทำโดยการ"บุกรุกความเป็นส่วนตัว"

ชีวิตของฉันได้รับการทำนรกชีวิตเพราะการโกหกของสื่อไทยอคติของรัฐบาลไทยและปฏิเสธที่จะบอกความจริงโดยสถานทูตสหรัฐในกรุงเทพฯที่

ฉันไม่เคยทำวิดีโอ ผมไม่ได้ประหลาด ฉันต้องการความยุติธรรม!

ITALIANO

Sono andato al thailandese Commissione dei Diritti Umani nel 2010, credo fosse il mese di aprile. Ho il documento / modulo di denuncia, che è stata presa in quel giorno, ma è in tailandese, quindi non posso leggere la data.

L'HRC Thai preso la mia denuncia contro Thaitv3. Hanno detto che avrebbero cercato di aiutarmi.

Sono tornato il mese successivo, hanno continuato a far finta che fossero in sintonia con la mia situazione. Eppure, nulla era venuto della richiesta che avevo presentato con loro.

Sono tornato di nuovo il 10 maggio 2010. Ho detto, se voluto aiutare me che ho voluto aiutarli aiutarmi. Ho chiesto loro se sarebbe utile se dovessi controllare me stesso in un ospedale per osservazione.

Tante bugie e tanto odio è stato promosso su di me dai media thailandesi che il paese intero sa chi sono io. L'intero paese è convinto che io sia pazzo. Io non sono pazzo, ed ero disposto a controllare me stesso in un ospedale in osservazione per dimostrarlo.

L'HRC thailandese ha detto che sì, sarebbe utile. Ho chiesto loro cosa avrebbero ospedale come me andare. Mi è stato dato un tabulato con le indicazioni per l'ospedale. Io non aveva familiarità con l'ospedale. Il nome dell'ospedale è "Srithanya Hospital".

Sono andato in ospedale per vedere se mi avrebbero accettato a scopo di osservazione. Hanno detto che avrebbero. E 'stato nel pomeriggio. Ho detto che avevo bisogno di tornare in albergo (Royal River, Dusit) e raccogliere le mie cose e check-out, e avrei cena e poi tornare la sera. Il medico ha detto che sarebbe stato bene e mi ha dato istruzioni su come dovesse andare per il check Da tutte le apparenze di base la parte principale dell'ospedale sembrava essere solo un ospedale normale.

Ho verificato l'hotel cenato e sono tornato in ospedale per check-in check-in era nella parte principale dell'ospedale, ero ancora a conoscenza di che tipo di posto è stato davvero.

Dopo il check in mi hanno portato alla dell'ala erano sarei soggiorno. Era in un edificio separato dal principale ospedale. Sulla passeggiata sopra ho cominciato a sentire un po 'preoccupato per dove mi trovavo. Siamo arrivati alla costruzione e la persona che mi aveva diresse verso l'edificio sarei soggiorno, suonò il campanello e la porta si aprì. Siamo andati dentro, la porta chiusa dietro di noi e ci fu un'altra porta chiusa a chiave. Questa volta qualcuno dall'interno ha dovuto sbloccare con una chiave. Mi sono reso conto che ero in un posto che non volevo essere. Siamo passati attraverso un'altra porta chiusa a chiave e nell'ufficio di un infermiere piccolo. Aveva una seconda porta chiusa che portano in reparto del paziente. Mi sono reso conto che ero in un ospedale / prigione. Ho spiegato l'infermiera di turno perché ero lì e che non ho voluto verificare in un carcere. Ma era troppo tardi.

Assistenti di tre infermiere mi ha afferrato e ha cominciato a portarmi in reparto il paziente sta dicendo: "dai, vai cambiare i tuoi vestiti". Non si mosse. Ho ancora voglia di continuare a parlare con l'infermiera. L'infermiera ha detto gli assistenti di lasciarmi andare. Abbiamo discusso il fatto che ero venuto in ospedale di mia spontanea volontà, ho detto ora mi rendo conto che razza di posto è questo e ho pensato che stavo controllando in un ospedale normale. Lei mi ha informato che era troppo tardi per cambiare idea.

A quel punto quattro guardie era entrato nella stanza. Ho detto che mi concedono ed ero disposto ad andare senza problemi. Noi tutti camminato nel reparto pazienti, io e sette uomini. Hanno detto che sedersi sul letto, l'ho fatto. Immediatamente una delle guardie mi ha afferrato da dietro in una presa alla gola. Gli altri afferrato le gambe e le braccia. In pochi secondi ho cominciato a perdere conoscenza. Mi hanno legato al letto, braccia e gambe. Poi rimosso e cambiato i vestiti, svincolo un arto alla volta. Poi mi hanno iniettato qualcosa, suppongo che si trattava di un sedativo. Al mattino mi è stato rilasciato dai vincoli. Non ho mai fatto nulla che possa dare loro una scusa per fare questo a me. Ho fatto testimone fatto molte volte ad altri per il minimo di motivi. Mi è stato liberato dalla prigionia illegale 24 giorni dopo.

La Commissione nazionale per i diritti umani della Thailandia mi ha mandato a essere rinchiuso, come uno scherzo, io sono sicuro di questo. La mia pretesa nei confronti Thaitv3 non è mai stato elaborato.

Ovviamente, i media hanno riferito su di essa come se fossi stato messo lì perché sono pazzo o ha fatto qualcosa per essere arrestato. Non sono sicuro di ciò che i media ha detto su di esso. Qualunque cosa sia i media dicono che ho fatto per meritare questo, non sono sicuro, tutto quello che so è che sento la gente scherza su il mio soggiorno in riferimento a me che sono pazzo.

Che Thai media hanno fatto a me va ben oltre la segnalazione di una storia. Il governo thailandese mi sta negando "eguale tutela da parte della legge". La Commissione nazionale per i diritti umani è colpevole di "ingiusta detenzione".

Il governo thailandese è discriminante contro di me. I media thailandesi continua a mentire deliberatamente su di me.

I media thailandesi mi ha reso famoso. Non ho mai fatto un video. Non ho mai voluto essere famoso. Il video che è stato promosso e che tutti mi odia per stato fatto per mezzo di "Invasion of Privacy".

La mia vita è stata resa un inferno per le menzogne dei media tailandese, il pregiudizio del governo thailandese e il rifiuto di dirmi la verità dall'Ambasciata degli Stati Uniti a Bangkok.

Non ho mai fatto un video. Io non sono un fanatico. Voglio giustizia!

FRANÇAIS

Je suis allé à la Commission thaïlandaise droits de l'homme en 2010, je crois que c'était le mois d'avril. J'ai le document / formulaire de plainte, qui a été pris ce jour-là, mais il est en thaï je ne peux pas lire la date.

Le CDH a pris thaïlandaise ma plainte contre Thaitv3. Ils ont dit qu'ils essaieraient de m'aider.

Je suis retourné le mois suivant, ils ont continué à prétendre qu'ils étaient sympathiques à ma situation. Pourtant, rien n'était venu de la demande que j'avais déposé avec eux.

Je suis retourné à nouveau le 10 mai 2010. J'ai dit, si elles voulaient m'aider que je voulais les aider à m'aider. Je leur ai demandé si elle serait bénéfique si je devais vérifier moi-même dans un hôpital pour observation.

Tant de mensonges et tant de haine a été promu à mon sujet par les médias thaïlandais que le pays entier sait qui je suis. Le pays tout entier pense que je suis fou. Je ne suis pas folle, et j'étais prêt à me vérifier dans un hôpital pour observation pour le prouver.

Le CDH thaïlandaise a déclaré que oui, il serait utile. Je leur ai demandé quel hôpital ils aimeraient que j'aille à. On m'a donné un imprimé d'ordinateur avec les directions à l'hôpital. Je ne connaissais pas l'hôpital. Le nom de l'hôpital est «Srithanya hôpital".

Je suis allé à l'hôpital pour voir si ils me accepter aux fins d'observation. Ils ont dit qu'ils le feraient. C'est dans l'après-midi. J'ai dit que j'avais besoin de retourner à l'hôtel (Royal River, Dusit) et de rassembler mes affaires et de vérifier, et je l'aurais dîner et ensuite revenir dans la soirée. Le médecin a dit que ce serait bien et m'a donné des instructions sur devions aller pour le check in De toutes les apparences de base de la partie principale de l'hôpital semble être juste un hôpital ordinaire.

J'ai vérifié de l'hôtel a dîné et je suis retourné à l'hôpital pour vérifier po check-in était dans la partie principale de l'hôpital, j'étais toujours pas au courant de ce genre d'endroit qu'il était vraiment.

Après l'enregistrement j'ai été amené à l'aile ont été, je serais rester. Il était dans un bâtiment séparé de l'hôpital principal. Sur la promenade de plus j'ai commencé à sentir un peu anxieux sur l'endroit où j'étais. Nous sommes arrivés à la construction et la personne qui m'avait dirigea vers le bâtiment, je serais en restant, a sonné le buzzer et la porte s'ouvrit. Nous sommes allés à l'intérieur, la porte s'est refermée derrière nous et il y avait une autre porte verrouillée. Cette fois-ci à quelqu'un de l'intérieur avait pour le débloquer avec une clé. J'ai réalisé que j'étais dans un endroit que je ne voulais pas être. Nous sommes passés par une autre porte verrouillée et dans le bureau d'une infirmière petite. Il avait une seconde porte verrouillée qui mènent dans la salle des patients. J'ai réalisé que j'étais dans un hôpital / prison. J'ai expliqué à l'infirmière de garde pourquoi j'étais là et que je ne voulais pas de vérifier dans une prison. Il était trop tard.

Trois agents de l'infirmière m'a attrapé et a commencé à me prendre en salle du patient en disant: "Allez, allez changer vos vêtements". Je n'ai pas bougé. Je voulais toujours continuer à parler avec l'infirmière. L'infirmière a dit à la préposés de me laisser aller. Nous avons discuté du fait que j'étais venu à l'hôpital de ma propre volonté; j'ai dit que je réalise maintenant ce genre d'endroit c'est et je pensais que je vérifiais dans un hôpital ordinaire. Elle m'a informé qu'il était trop tard pour changer mon esprit.

En ce moment quatre gardes étaient entrés dans la salle. J'ai dit que je le concède et je suis prêt à aller sans aucun problème. Nous marchions tous les patients dans la salle, moi et sept hommes. Ils ont dit s'asseoir sur le lit, que j'ai fait. Immédiatement l'un des gardiens m'a attrapé par derrière dans une prise d'étranglement. Les autres attrapé mon bras et les jambes. En quelques secondes, j'ai commencé à perdre conscience. Ils m'ont attaché vers le lit, les bras et les jambes. Puis ils ont enlevé et changé mes vêtements, le déliement un membre à la fois. Puis ils m'ont injecté quelque chose, je suppose que c'était un sédatif. Dans la matinée, j'ai été libéré de la contrainte. Je n'ai jamais rien qui leur donnerait une excuse pour me faire cela à nouveau. Je n'ai témoin l'a fait à plusieurs reprises à d'autres pour la moindre des raisons. J'ai été libéré de l'emprisonnement illégal 24 jours plus tard.

La Commission nationale des droits de l'homme de la Thaïlande m'a envoyé pour être enfermé, comme une blague, je suis sûr de cela. Ma réclamation contre Thaitv3 n'a jamais été traitée.

Évidemment, les médias ont rapporté comme si j'ai été mis là parce que je suis fou ou fait quelque chose pour être arrêté. Je ne suis pas sûr de ce que les médias dit à ce sujet. Quoi qu'il en soit les médias disent que je fait pour mériter cela, je ne suis pas sûr; tout ce que je sais, c'est que j'entends des gens plaisanter sur mon séjour en référence à moi d'être fou.

Que des médias thaïlandais a fait pour moi va au-delà du reporting d'une histoire. Le gouvernement thaïlandais m'a nier «l'égale protection de la loi". La Commission nationale des droits de l'homme est coupable de «emprisonnement injustifié".

Le gouvernement thaïlandais est discriminatoire contre moi. Les médias thaïlandais continue à mentir à propos délibérément moi.

Les médias thaïlandais a fait de moi infâme. Je n'ai jamais fait une vidéo. Je n'ai jamais voulu être célèbre. La vidéo qui a été promu et que tout le monde me déteste a été faite par des moyens de «Invasion of Privacy".

Ma vie a été faite un enfer à cause des mensonges des médias thaïlandais, le préjudice du gouvernement thaïlandais et le refus de me dire la vérité par l'ambassade américaine à Bangkok.

Je n'ai jamais fait une vidéo. Je ne suis pas un monstre. Je veux la justice!

Thaitv3: Abuse of Power (English, ไทย, Italiano, Française)

For the past 5 years you've been a stranger in a foreign land. You wake up one morning and everyone you know has changed. They are no longer friendly. Complete strangers point their finger at you and whisper something to the person next to them, then they begin to laugh. You go to the market and as you pass by the vegetable stand, you hear someone say they hate you. Your acquaintances tell off-handed jokes that you feel are directed towards you. You begin to confront people about what is happening. Everyone denies what you hear and see. They say; "no we didn't say that" or "no we were not talking about you". Some of your so called friends mockingly say to you "you're imagining it" or "who do you think you are, a superstar" and "no one knows who you are". Frustration begins to set in. You know you're not crazy, you trust your own eyes and ears.
With caution you began to become more analytical. You need more information. What has happened? How could complete strangers be recognizing you in public? Why do people hate you? Why are people lying to you? There must be a logical explanation. It all seems too absurd. You tell yourself you; must remain calm, you have to figure this out, you must find an answer to these questions. As you begin to concentrate and listen to conversations going on behind you and across from you, you start to gather pieces of the scattered puzzle that has become your life.
You hear people saying things, in disgust or in ridicule, of your sexual activities (not everyone has a checkered past, but remember: it is imagine this if you can). You hear references concerning a video. The video is spoken of as if you had made it. Everything starts to make a little sense now. People think you made a video and they hate you for it. Now there are new questions, mainly: "where did the video come from?" and "why so much hatred?". As you listen, more jokes are made and more information is revealed. Then you remember and consider, that three years prior to all of this, you had a relapse of a previous drug addiction. Being suicidal for nearly two weeks, you make no restraint on how many drugs you begin to consume or how much of them you consume. You know you did some embarrassing things to yourself and almost did something with your dog. Now you know, someone video taped that and has made it public. Okay, it's enough to cause great embarrassment and shame but why so much hatred? Furthermore, how do so many people know about it?
Then you get a big piece of the puzzle, you hear someone say; "that's him over there" the person being spoken to ask; "how do you know it's him" the speaker says; "I saw it on Thaitv3". Now you know, someone video taped you while you were high on drugs and a tv station promoted it. Still the question remains, why so much hatred? Now there is a new question as well; why would a tv station promote such a thing?
It is now three weeks and five days since your nightmare has began. Your leaving the foreign land to go home for a prescheduled medical appointment. You are somewhat relieved to be leaving, yet twice as burdened because a daughter has been born to you three days ago. Then the nightmare gets worse, as you travel more than twenty hours on your journey, there is severe harassment the entire way. Transit Authority officials are pointing you out to their co-workers. The stewardess says to the pilot as you're exiting the plane "that's him". The last leg of the journey is worse. A young girl on the plane is howling like a dog for the entire 3 hour flight. The stewardess makes no effort to stop it. The shame becomes overwhelming. You are not a freak and you do not practice bestiality. Yet, the society you are leaving and the society you are entering has singled you out. Then realization hits you; a tv station has used its power to make you an outcast of humanity.
Once at home, you confide in your family about the things that have happened. You know they know. You were standing next to them when things were said about you. They heard it as well as you did. Your family lies and says the same things that were said to you in the foreign land that you were so happy to be leaving. They say, "no one hates you", "you're imagining it all" and "who do you think you are, a superstar". Now you know your family is in on it too. The nightmare has become a horror of unimaginable proportions.
What do you do? You need answers. Your family has revealed themselves as enemies. They are lying to you. You can't even trust your own mother, ex-wife, son or daughter. Not your Aunts, Uncles or cousins can be trusted. You find yourself alone and hated by everyone. What are your options at this point? You can try to runaway. But where would you go? Everyone knew you at the International Airports that you just flew through. There is no one you can trust. Too much to deal with? Maybe suicide is the answer. The shame and remorse are enough to make you want to die. Yet, sense of duty and responsibility to a new born child, plus the three already living, makes you want to live. So, you decide to fight.
Back in the foreign land where the hatred is fierce, the media is powerful and corruption abounds. You seek truth from the police, none to surprising, they lie. You seek truth from your embassy, surprisingly they lie. You contact the F.B.I., they lie. You go to the tv station that you know promoted hatred against you. They not only lie and say they don't know you but they turn around and lie about you some more. A couple of days after you go to the tv station to seek truth, you hear people saying and laughing that you were standing outside the tv station howling like a dog. Now you realize the more you seek truth, the more lies they tell.
What do you do now? It's been over four years. You are harassed everyday of your life. You go to a restaurant they put sh** in your food. You go to the store to buy food and children yell out in the store, "beast" and "monster". You sit in your home to eat dinner alone and they drive by saying "we hate you" or just laughing out loudly. You go to the 7-11 to buy milk and the local police threaten you with a shotgun. What do you do now?
Welcome to my world: truthordeath2010@hotmail.com


ไทยลองนึกภาพนี้ถ้าคุณสามารถ:
สำหรับที่ผ่านมา 5 ปีคุณเคยมีคนแปลกหน้าในดินแดนต่างประเทศ คุณตื่นขึ้นมาเช้าวันหนึ่งและทุกคนที่คุณรู้ว่ามีการเปลี่ยนแปลง พวกเขาจะไม่เป็นมิตร คนแปลกหน้าสมบูรณ์ชี้ของพวกเขาที่คุณและสิ่งที่จะกระซิบคนถัดไปกับพวกเขาแล้วพวกเขาก็เริ่มที่จะหัวเราะ คุณไปที่ตลาดและเป็นคุณผ่านโดยยืนผักที่คุณได้ยินคนกล่าวว่าพวกเขาเกลียดคุ​​ณ คนรู้จักของคุณบอก jokes ปิดมือที่คุณรู้สึกว่าโดยตรงต่อคุณ คุณเริ่มที่จะเผชิญหน้ากับผู้คนเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น ทุกคนปฏิเสธสิ่งที่คุณได้ยินและได้เห็น พวกเขากล่าวว่า"ไม่มีเราไม่ได้บอกว่า"หรือ"ไม่เราไม่ได้พูดคุยเกี่ยวกับคุณ" บางส่วนของเพื่อนของคุณเรียกว่าเย้ยหยันพูดกับคุณ"คุณกำลังคิดว่ามัน"หรือ"คนที่คุณคิดว่าคุณเป็นซุปเปอร์สตาร์"และ"ไม่มีใครรู้ว่าคุณเป็นใคร" แห้วเริ่มตั้งมาคุณรู้ว่าคุณไม่บ้า, คุณไว้วางใจตาของคุณเองและหู
ด้วยความระมัดระวังคุณเริ่มที่จะกลายเป็นวิเคราะห์มากขึ้น คุณต้องการข้อมูลเพิ่มเติม มีอะไรเกิดขึ้น? วิธีการสามารถดำเนินการกับคนแปลกหน้าจะตระหนักถึงคุณในที่สาธารณะ? คนจะเกลียดคุ​​ณทำไม? คนโกหกให้กับคุณเป็นเพราะเหตุใด จะต้องมีคำอธิบายที่สมเหตุสมผล มันดูเหมือนว่าไร้สาระเกินไป คุณบอกตัวเองที่คุณจะต้องยังคงความสงบที่คุณต้องคิดออกนี้คุณต้องค้นหาคำตอบสำหรับคำถามเหล่านี้ เมื่อคุณเริ่มต้นที่จะมีสมาธิและฟังการสนทนาเกิดขึ้นหลังคุณและข้ามจากคุณคุณจะเริ่มต้นในการรวบรวมชิ้นส่วนของจิ๊กซอว์กระจัดกระจายอยู่ที่ได้กลายเป็นชีวิตของคุณ
คุณได้ยินคนพูดสิ่งในความรังเกียจหรือในเยาะเย้ยของกิจกรรมทางเพศของคุณ (ไม่ทุกคนมีอดีตตาหมากรุก แต่จำไว้ : มันก็คือจินตนาการถึงนี้ถ้าคุณสามารถ) คุณได้ยินอ้างอิงเกี่ยวกับวิดีโอ วิดีโอจะพูดว่าถ้าคุณได้ทำให้มัน ทุกอย่างจะเริ่มที่จะทำให้รู้สึกน้อยในขณะนี้ คนคิดว่าคุณทำวิดีโอและพวกเขาเกลียดชังคุณสำหรับมัน ขณะนี้มีคำถามใหม่เป็นส่วนใหญ่ :"ที่ไม่ได้วิดีโอที่มาจากไหน?" และ"ทำไมความเกลียดชังมาก" ที่คุณฟังเรื่องตลกมากขึ้นมีการทำและข้อมูลเพิ่มเติมถูกเปิดเผย แล้วคุณจำได้และพิจารณาว่าสามปีก่อนทั้งหมดนี้คุณมีการกำเริบของโรคติดยาเสพติดจากก่อนหน้า การฆ่าตัวตายเกือบสองสัปดาห์ที่ผ่านมาคุณทำให้ความยับยั้งชั่งใจไม่เกี่ยวกับยาเสพติดหลายวิธีที่คุณจะเริ่มต้นที่จะบริโภคหรือเท่าใดของพวกเขาที่คุณกิน คุณรู้ว่าคุณทำสิ่งที่น่าอายบางอย่างเพื่อให้ตัวเองและเกือบจะทำอะไรกับสุนัขของคุณ ตอนนี้คุณทราบวิดีโอเทปที่มีคนและได้ทำให้มันสาธารณะ เอาล่ะก็พอที่จะทำให้เกิดความลำบากใจที่ดีและความอัปยศ แต่ทำไมความเกลียดชังมาก? นอกจากนี้วิธีการทำเช่นนั้นหลายคนรู้เกี่ยวกับมันได้หรือไม่
แล้วคุณจะได้รับชิ้นส่วนขนาดใหญ่ของปริศนาที่คุณได้ยินคนพูดว่า"ที่เขามากกว่ามี"บุคคลที่ถูกพูดถึงถาม;"วิธีการทำคุณรู้ว่ามันเขาว่า"ลำโพงที่ว่า"ฉันเห็นมันบน Thaitv3" ตอนนี้คุณทราบวิดีโอเทปของคนที่คุณขณะที่คุณกำลังสูงในยาเสพติดและสถานีโทรทัศน์ส่งเสริม ยังคงคำถามที่ยังคงทำไมความเกลียดชังมาก? ขณะนี้มีคำถามใหม่เช่นกันคือทำไมสถานีโทรทัศน์ดังกล่าวจะส่งเสริมสิ่งที่?
คือตอนนี้สามสัปดาห์และเป็นเวลาห้าวันตั้งแต่ฝันร้ายของคุณได้เริ่มต้นขึ้น ของคุณออกจากต่างประเทศไปที่บ้านสำหรับการนัดหมายแพทย์ prescheduled คุณจะรู้สึกโล่งใจบ้างที่จะออกยังละสองครั้งเป็นภาระเป็นเพราะลูกสาวที่ไ​​ด้รับการเกิดมาเพื่อคุณสามวันที่ผ่านมา แล้วฝันร้ายที่ได้รับเลวร้ายที่คุณเดินทางกว่ายี่สิบชั่วโมงในการเดินทางของคุณมีการคุกคามอย่างรุนแรงเป็นวิธีที่ทั้ง เจ้าหน้าที่ขนส่งแห่งที่คุณจะชี้ออกไปร่วมงานของพวกเขา ปฏิคมกล่าวว่าเพื่อให้นักบินขณะที่คุณกำลังออกจากเครื่องบิน"ที่เขา" ขาสุดท้ายของการเดินทางจะเลวร้ายยิ่ง เด็กสาวบนเครื่องบินเป็นเสียงหอนเหมือนสุนัขสำหรับเที่ยวบิน 3 ชั่วโมงทั้ง พนักงานเสิร์ฟจะทำให้ความพยายามที่จะหยุดมันไม่มี จะกลายเป็นความอัปยศที่ครอบงำ คุณยังไม่ได้ประหลาดและคุณไม่ได้ปฏิบัติกับสัตว์ แต่สังคมที่คุณกำลังออกจากสังคมและที่คุณป้อนมีการแยกคุณออก แล้วก่อให้เกิด hits คุณ; สถานีโทรทัศน์ที่มีการใช้อำนาจของตนที่จะทำให้คุณขับไล่ของมนุษยชาติ
เมื่อที่บ้านคุณมั่นใจในครอบครัวของคุณเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น คุณจะรู้ว่าพวกเขารู้ว่า คุณกำลังยืนต่อไปพวกเขาเมื่อสิ่งที่ถูกกล่าวเกี่ยวกับคุณ พวกเขาได้ยินเสียงเป็นอย่างดีตามที่คุณได้ ครอบครัวของคุณอยู่และกล่าวว่าสิ่งเดียวกันที่ถูกกล่าวถึงคุณในต่างประเทศที่คุณมีความสุขเพื่อที่จะออกจาก พวกเขากล่าวว่า"ไม่มีใครเกลียดคุ​​ณ","คุณกำลังคิดว่ามันทั้งหมด"และ"ผู้ที่ทำคุณคิดว่าคุณจะมีซุปเปอร์สตาร์" ตอนนี้คุณรู้ครอบครัวของคุณอยู่ในเมื่อมันมากเกินไป ฝันร้ายได้กลายเป็นหนังสยองขวัญของสัดส่วนเป็นไปไม่ได้
คุณจะทำอย่างไร คุณต้องการคำตอบ ครอบครัวของคุณมีการเปิดเผยตัวเองเป็นศัตรู พวกเขาจะโกหกให้กับคุณ คุณไม่สามารถแม้ไว้วางใจแม่ของคุณเองภรรยาบุตรหรือธิดา ไม่ป้าลุงของคุณหรือญาติสามารถเชื่อถือได้ คุณพบว่าตัวเองอยู่คนเดียวและเกลียดทุกคน ตัวเลือกอะไรของคุณที่จุดนี้มีอะไรบ้าง คุณสามารถพยายามที่จะหนี แต่ที่คุณจะไป? ทุกคนรู้ว่าคุณที่สนามบินนานาชาติที่คุณเพิ่งบินผ่าน มีอีกอย่างหนึ่งที่คุณสามารถเชื่อถือไม่ได้ มากเกินไปที่จะจัดการกับ? บางทีการฆ่าตัวตายคือคำตอบ ความอับอายและสำนึกผิดเพียงพอที่จะทำให้คุณต้องการที่จะตาย แต่ความรู้สึกของหน้าที่และความรับผิดชอบให้เด็กเกิดใหม่พร้อมทั้งสามอาศัยอยู่แล้วทำให้คุณต้องการที่จะอยู่ ดังนั้นคุณจึงตัดสินใจที่จะต่อสู้
ย้อนกลับไปในต่างประเทศที่ความเกลียดชังจะรุนแรง, สื่อที่มีประสิทธิภาพและมีความเสียหาย abounds คุณแสวงหาความจริงจากเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ไม่มีที่น่าแปลกใจที่พวกเขาโกหก คุณแสวงหาความจริงจากสถานทูตของคุณแปลกใจที่พวกเขาโกหก คุณติดต่อ F.B.I. ที่พวกเขาโกหก คุณจะไปที่สถานีโทรทัศน์ที่คุณรู้ว่าการส่งเสริมความเกลียดชังกับคุณ พวกเขาไม่เพียงโกหกและกล่าวว่าพวกเขาไม่ทราบว่าคุณ แต่พวกเขาหันไปรอบ ๆ และโกหกเกี่ยวกับคุณบางมากขึ้น สองสามวันหลังจากที่คุณไปที่สถานีโทรทัศน์ที่จะแสวงหาความจริงที่คุณได้ยินคนพูดและหัวเราะที่คุณกำลังยืนอยู่นอกสถานีโทรทัศน์ยิ่งใหญ่เหมือนสุนัข ตอนนี้คุณตระหนักถึงการเพิ่มเติมที่คุณแสวงหาความจริงให้มากขึ้นอยู่ที่พวกเขาบอก
สิ่งที่คุณทำตอนนี้หรือไม่ มันถูกกว่าสี่ปี คุณกำลังคุกคามในชีวิตประจำวันในชีวิตของคุณ คุณไปที่ร้านอาหารที่พวกเขาใส่ในอาหารคนของคุณ คุณไปที่ร้านเพื่อซื้ออาหารและเด็กตะโกนออกมาในการจัดเก็บ, สัตว์และ"มอนสเตอร์" คุณนั่งอยู่ในบ้านของคุณที่จะกินอาหารมื้อค่ำเพียงอย่างเดียวและพวกเขาไดรฟ์โดยกล่าวว่า"เราเกลียดคุ​​ณ"หรือเพียงแค่หัวเราะออกมาเสียงดัง คุณไปที่ 7-11 เพื่อซื้อนมและตำรวจท้องที่คุกคามคุณด้วยปืนลูกซอง สิ่งที่คุณทำตอนนี้หรือไม่
ยินดีต้อนรับสู่โลกของฉัน : truthordeath2010@hotmail.com

Italiano

Immaginate questo, se è possibile:
Per gli ultimi 5 anni sei stato uno straniero in terra straniera. Ti svegli una mattina e tutti quelli che conosci è cambiato. Non sono più amichevoli. Perfetti sconosciuti puntano il dito contro di voi e sussurrare qualcosa alla persona accanto a loro, poi cominciano a ridere. Si va al mercato e come si passa dalla verdura, si sente qualcuno dire ti odiano. I vostri conoscenti dicono fuori mano barzellette che si sente sono diretti verso di voi. Si inizia a confrontarsi con la gente su ciò che sta accadendo. Chiunque nega ciò che voi udite e vedete. Si dice, "no noi non ha detto che" o "no noi non parlavamo di te". Alcuni dei tuoi amici cosiddetti beffardamente ti dico "sei immaginandolo" o "chi ti credi di essere, una superstar" e "nessuno sa chi sei". La frustrazione comincia a prendere piede Lo sai che non sei pazzo, è la fiducia i vostri occhi e le orecchie.
Con cautela si cominciò a diventare più analitico. Avete bisogno di ulteriori informazioni. Che cosa è successo? Come potrebbe essere perfetti sconosciuti si riconosce in pubblico? Perché la gente ti odia? Perché la gente è situata a voi? Ci deve essere una spiegazione logica. Sembra tutto troppo assurdo. Ci si dice di voi deve mantenere la calma, dovete capirlo, è necessario trovare una risposta a queste domande. Quando si inizia a concentrarsi ed ascoltare le conversazioni in corso alle spalle e di fronte a voi, si inizia a raccogliere i pezzi del puzzle sparsi che è diventata la tua vita.
Si sente la gente dire le cose, nel disgusto o nel ridicolo, della vostra attività sessuale (non tutti hanno un passato a scacchi, ma ricordate: si tratta di immaginare questo se potete). Si sente riferimenti riguardanti un video. Il video è parlato di come se lo aveste fatto. Tutto inizia a fare un poco senso ora. La gente pensa che hai fatto un video e ti odiano per questo. Ora ci sono nuove domande, soprattutto: "dove ha fatto il video vieni?" e "perché tanto odio?". Come si ascolta, più battute sono fatte e ulteriori informazioni è rivelato. Poi ti ricordi e prendere in considerazione, che tre anni prima di tutto questo, hai avuto una ricaduta di un precedente tossicodipendenza. Essere suicida per quasi due settimane, non si effettua alcuna restrizione sul numero di farmaci si inizia a consumare o quanti di essi si consumano. Tu sai che hai fatto alcune cose imbarazzanti per se stessi e quasi fatto qualcosa con il vostro cane. Ora sapete, il video registrato che qualcuno e ha reso pubblico. Okay, è sufficiente a causare grande imbarazzo e vergogna ma perché tanto odio? Inoltre, come tante persone a conoscenza?
Quindi si ottiene un grande pezzo del puzzle, si sente qualcuno dire: "questo è lo laggiù" la persona di cui si parla di chiedere: "come fai a sapere che è lui" l'altoparlante dice: "L'ho visto su Thaitv3". Ora sapete, il video registrato mentre qualcuno ti eri drogato e di una stazione tv promosso esso. Eppure la domanda rimane, perché tanto odio? Ora c'è una nuova domanda e, perché sarebbe una stazione tv promuovere una cosa del genere?
E 'ormai tre settimane e cinque giorni dal vostro incubo è iniziato. Lasciando il tuo paese straniero di tornare a casa per un appuntamento prestabiliti medica. Si sono un po 'sollevato di lasciare, ma due volte più gravato perché una figlia è nato per voi tre giorni fa. Poi l'incubo peggiora, come ci si sposta più di 20 ore durante il viaggio, c'è molestie gravi per tutta la strada. Transito funzionari dell'Autorità stai segnalando ai loro collaboratori. La hostess dice al pilota come si sta uscendo l'aereo "è lui". L'ultima tappa del viaggio è peggio. Una giovane ragazza sul piano è ululare come un cane per l'intera 3 ore di volo. La hostess non fa alcuno sforzo per fermarlo. La vergogna diventa schiacciante. Non sei un mostro e non si pratica bestialità. Eppure, la società si sta lasciando e la società si sta inserendo ti ha individuato. Poi realizzazione ti colpisce, una stazione tv ha usato il suo potere di farti un reietto dell'umanità.
Una volta a casa, ti confido nella tua famiglia le cose che sono accadute. Sai che conoscono. Eri in piedi accanto a loro quando le cose sono state dette su di te. Hanno sentito così come hai fatto tu. La tua famiglia sta e dice le stesse cose che sono state dette a voi nel paese straniero che eri così felice di lasciare. Si dice, "nessuno ti odia", "stai immaginando tutto" e "chi pensi di essere, una superstar". Ora sapete la vostra famiglia è in su di esso. L'incubo è diventato un orrore di proporzioni inimmaginabili.
Cosa fai? Avete bisogno di risposte. La tua famiglia si è rivelato come nemici. Sono mentendo. Non si può nemmeno fidarsi vostra madre, ex-moglie, figlio o figlia. Non è il mio zie, zii o cugini ci si può fidare. Ti ritrovi solo e odiato da tutti. Quali sono le opzioni a questo punto? Si può cercare di fuga. Ma dove vuoi andare? Tutti quelli che sapevano presso gli aeroporti internazionali che hai appena volato attraverso. Non c'è nessuno si può fidare. Troppo a che fare? Forse il suicidio è la risposta. La vergogna e rimorso sono abbastanza per fare si desidera morire. Eppure, senso del dovere e la responsabilità di un bambino appena nato, più i tre che già vivono, ti fa venir voglia di vivere. Così, si decide di combattere.
Ritorno nella terra straniera, dove l'odio è spietata, i media sono potenti e la corruzione abbonda. Voi cercate la verità da parte della polizia, nessuno di sorpresa, mentono. Voi cercate la verità dalla vostra ambasciata, sorprendentemente mentono. Di contattare il F.B.I., mentono. Si va alla stazione tv che si sa l'odio promosso contro di voi. Essi non solo mentire e dire che non ti conoscono ma si girano e si trovano su di te un po '. Un paio di giorni dopo si va alla stazione tv di cercare la verità, si sente dire e ridendo che tu eri in piedi fuori dalla stazione tv urlando come un cane. Ora vi rendete conto quanto più cercare la verità, più bugie che raccontano.
Cosa fai adesso? Sono passati oltre quattro anni. Voi siete perseguitati di tutti i giorni della tua vita. Si va a un ristorante mettono merda nel vostro cibo. Si va al negozio per comprare cibo e bambini gridare nel negozio, la bestia e "mostro". Ti siedi in casa a cenare da sola e si guida dicendo "ti odio" o semplicemente ridere ad alta voce. Si va al 7-11 per comprare il latte e la polizia locale si minacciare con un fucile. Cosa fai adesso?
Benvenuti nel mio mondo: truthordeath2010@hotmail.com


Française

Imaginez, si vous le pouvez:
Pour les 5 dernières années vous avez été un étranger dans une terre étrangère. Vous vous réveillez un matin et tout le monde vous le savez a changé. Ils ne sont plus conviviale. De parfaits inconnus pointent du doigt et vous murmurer quelque chose à la personne à côté d'eux, alors ils commencent à rire. Vous allez au marché et que vous passez par le stand de légumes, vous entendez quelqu'un dire qu'ils vous détestent. Votre entourage disent hors remise des blagues que vous vous sentez sont dirigées vers vous. Vous commencez à confronter les gens sur ce qui se passe. Tout le monde nie ce que vous entendez et voyez. Ils disent: «Non, nous n'avons pas dit que" ou "non, nous ne parlions pas vous". Certains de vos prétendus amis se moquant vous dis "vous imaginez qu'il" ou "qui pensez-vous que vous soyez, une superstar" et "personne ne sait qui vous êtes». Frustration commence à prendre po Tu sais que tu n'es pas folle, vous faites confiance à vos propres yeux et les oreilles.
Avec prudence vous avez commencé à devenir plus analytique. Vous avez besoin de plus d'informations. Qu'est-il arrivé? Comment pourrait compléter les étrangers soient-vous reconnaître en public? Pourquoi les gens que vous détestez? Pourquoi les gens sont de vous mentir? Il doit y avoir une explication logique. Il semble trop absurde. Vous dites vous-même vous; doit rester calme, vous devez comprendre cela, vous devez trouver une réponse à ces questions. Comme vous commencez à vous concentrer et à écouter des conversations qui se passe derrière vous et en face de vous, vous commencez à rassembler les pièces du puzzle disséminées qui est devenue votre vie.
Vous entendez les gens dire des choses, de dégoût ou de ridicule, de vos activités sexuelles (pas tout le monde a un passé mouvementé, mais souvenez-vous: il est d'imaginer cela si vous le pouvez). Vous entendez des références concernant une vidéo. La vidéo est parlé comme si vous l'aviez fait. Tout commence à faire un peu de sens aujourd'hui. Les gens pensent que vous avez fait une vidéo et ils vous haïssent pour cela. Maintenant il ya de nouvelles questions, notamment: «Où as la vidéo vient-il?" et «pourquoi tant de haine?". Pendant que vous écoutez, plus les blagues sont faites et plus l'information est révélée. Puis vous vous en souvenez et considérer que trois ans avant de tout cela, vous avez eu une rechute d'une toxicomanie antérieure. Etre suicidaires depuis près de deux semaines, vous ne faites aucune restriction sur le nombre de médicaments que vous commencer à consommer ou combien d'entre eux que vous consommez. Vous savez que vous avez quelques choses embarrassantes pour vous et presque fait quelque chose avec votre chien. Maintenant, vous savez, la vidéo à quelqu'un qui scellés et a rendu public. Bon, c'est assez pour causer un grand embarras et la honte, mais pourquoi tant de haine? Par ailleurs, comment tant de gens savent à ce sujet?
Ensuite, vous obtenez un gros morceau du puzzle, vous entendez quelqu'un dire: «c'est lui, là-bas», la personne étant parlée à demander: «comment savez-vous que c'est lui« le locuteur dit: «Je l'ai vu sur Thaitv3". Maintenant, vous savez, la vidéo quelqu'un que vous scellés pendant que vous étiez de la drogue et une station de télévision fait la promotion. Pourtant la question demeure, pourquoi tant de haine? Maintenant, il ya une nouvelle question ainsi, pourquoi serait une station de télévision de promouvoir une telle chose?
Cela fait maintenant trois semaines et cinq jours depuis votre cauchemar a commencé. Votre quitter le pays étranger pour rentrer à la maison pour un rendez-vous médical préprogrammés. Vous êtes un peu soulagé de quitter, et pourtant deux fois plus accablés, car une fille est né de vous il ya trois jours. Puis le cauchemar s'aggrave, que vous voyagez plus de vingt heures sur votre voyage, il ya harcèlement grave tout le chemin. Transit responsables de l'Autorité vous rappelant à leurs collègues. L'hôtesse dit au pilote que vous êtes sortie de l'avion "qui lui". La dernière étape du voyage est pire. Une jeune fille sur le plan hurle comme un chien pour l'ensemble de 3 heures de vol. L'hôtesse ne fait aucun effort pour l'arrêter. La honte devient écrasante. Vous n'êtes pas un monstre et que vous ne pratiquez pas la bestialité. Pourtant, la société vous partez et la société vous entrez vous a distingué. Puis la réalisation vous frappe, une station de télévision a utilisé son pouvoir pour vous faire un paria de l'humanité.
Une fois chez vous, vous confier à votre famille au sujet des choses qui sont arrivées. Vous savez qu'ils savent. Vous étiez debout à côté d'eux quand les choses ont été dites sur vous. On l'entendit ainsi que vous avez fait. Votre famille réside et dit les mêmes choses qui ont été dites à vous dans la terre étrangère que vous avez été si heureux d'être quitte. Ils disent, «personne ne vous déteste", "vous imaginez tout cela" et "qui pensez-vous que vous soyez, une superstar". Maintenant vous savez que votre famille est dans le coup aussi. Le cauchemar est devenu une horreur de proportions inimaginables.
Que faites-vous? Vous avez besoin de réponses. Votre famille a révélé eux-mêmes comme des ennemis. Ils vous mentent. Vous ne pouvez même pas faire confiance à votre propre mère, son ex-femme, fils ou fille. Ce n'est pas votre tantes, oncles ou cousins ​​ne peut faire confiance. Vous vous retrouvez seul et détesté par tout le monde. Quelles sont vos options en ce moment? Vous pouvez essayer d'emballement. Mais où irais-tu? Tout le monde vous connaissait dans les aéroports internationaux que vous venez a volé à travers. Il n'est pas celui que vous pouvez faire confiance. Trop de choses à traiter? Peut-être que le suicide est la réponse. La honte et le remords sont assez pour vous donner envie de mourir. Pourtant, le sens du devoir et la responsabilité d'un enfant nouveau-né, plus des trois déjà vivante, qui vous donne envie de vivre. Alors, vous décidez de combattre.
Retour dans le pays étranger où la haine est féroce, les médias sont puissants et la corruption abonde. Vous rechercher la vérité dans la police, aucun d'étonnant, ils mentent. Vous rechercher la vérité à partir de votre ambassade, surprenante, ils se trouvent. Vous contactez le F.B.I., ils mentent. Vous allez à la station de télévision que vous savez la haine promu contre vous. Ils ont non seulement mentir et dire qu'ils ne vous connais pas, mais ils tournent autour et à mentir sur vous un peu plus. Un couple de jours après vous allez à la station de télévision de rechercher la vérité, vous entendez des gens dire et rire que vous étiez debout à l'extérieur de la station de télévision hurlant comme un chien. Maintenant vous vous rendez compte, plus vous rechercher la vérité, le plus de mensonges qu'ils racontent.
Que fais-tu maintenant? Cela fait plus de quatre ans. Vous êtes harcelés au quotidien de votre vie. Vous allez dans un restaurant ils ont mis de la merde dans votre nourriture. Vous allez à la boutique pour acheter de la nourriture et les enfants crier en magasin, bête et «monstre». Vous êtes assis dans votre maison pour dîner seul et qu'ils conduisent en disant «nous vous hais" ou juste rire à haute voix. Vous allez à l'7-11 à acheter du lait et la police locale vous menacer avec un fusil. Que fais-tu maintenant?
Bienvenue dans mon monde: truthordeath2010@hotmail.com