If You Only Knew - ถ้าเพียงแต่คุณได้รู้

     (new edit & new ไทย translation)

I don't know how many times I've been hypnotized. I don't any proof that I ever was hypnotized. But every fiber of my body, every contemplation of my mind and every flicker of the shining light of my soul knows it to be true.

I don't know how many times I was drugged. The only proof that I have is that of my own testimony. I know the feeling of waking up and still feeling the effects; feeling the effects of "something" for three days, knowing that someone had slipped something into my food or drink. My mothers side of the family is full of lies, deceit, manipulation and cruelty.

The programming of someone's mind is not only possible it is very real. The perpetrators of mind control always make their victims seem to be crazy to everyone that's on the outside of the perpetrator's inner circle. It is one of the favorite tactics of controllers. It is a source of power and exhilaration for them when their victim tries to plea for help but no one cares about the plea because everyone has already been made to believe that the victim is crazy. The perpetrators find great joy in knowing that their victim is telling the truth but no one cares because they believe that the victim is crazy.

It is extremely painful and incredibly frustrating at the same time; to be hated so vehemently and treated with such arrogant contempt, knowing that all of the reasons that people hate me are all so totally wrong.

I'm a kind and caring person. I am shy and timid. I sacrifice myself to do for others. I'm the kind of person that would literally give you the shirt off my back. I sat at lunch time ready to enjoy my homemade paper bag lunch. I observed a homeless person going through the dumpster looking for something to eat; I couldn't eat my lunch. I put it back in the bag and gave it to the homeless man (I only say this to give understanding as to what is in my heart). Because of my kindness, I'm easily taken advantage of.

So many horrible things have been done to me. I've been abused mentally, physically and sexually throughout my life. My family has always lied about me, kept me surrounded by people who would lie about me and set me up to be used time and time again. The perpetrators and controllers did not do these things randomly, just for fun; these things were done with cohesion and a planned purpose.

With drugs and hypnosis they made their abuse of me appear to be something different than what it is; it is "their abuse of me". They turned it into something that gave the appearance as though I was doing things of my own free will. They recorded their abuse of me. Then they used those recordings of their crimes and abuses to make a video.

I don't know what exactly is on the video, I have never seen it. All I know is what I hear people say about me; and that is usually in pieces and fragments of overheard conversations that are sometimes barely within hearing range. Therefore, I don't have full knowledge of what is on the video or of what people think about me.

The type and manner of abuses, along with the editing and production were orchestrated to create an incredible injustice. They twisted all truth to make the hypnosis, drugs and mind control appear as though it were non-existent. They made it appear as though I was the crazy, evil perpetrator and that they were the victims.

Now, I am the one that is vehemently hated; for the crimes and abuses that were committed against me. How insanely frustrating can that be? My entire life was one big set-up, filled with lies and deceit.

? Can you imagine? an entire family, made up of: a Mother, Aunts, Uncles, and Cousins all working together to destroy the life of one family member?... from birth. I am not the first nor am I the only one that has ever been targeted from birth for mind control programming. A single lie is easily broken; forged lies are much more difficult to break.

The lifetime of abuse and the production of that video were merely the formation of a foundation; upon which they built their altar. The altar was the Thailand. The altar upon which I was sacrificed (symbolically speaking, of course. I'm still very much alive).

It would not have been sufficient to simply just put that video out on the Internet. The Internet is full of trash. The video and subsequent hatred of me may not have taken off to the extent that they needed. They needed a catalyst to ensure that the video would not be lost in the sea of filth contained within the Internet. This is the reason that a "friend of the family" invited me to Thailand. It was just another set-up.

(this next paragraph is by no means meant to be some kind of rant or a hate filled speech. I'm merely stating some well known facts because these facts are very relevant to what has been done to me. Also, I would like to add that what I'm about to write is by no means all-inclusive. There are kind and decent people to be found all over the world and in Thailand. The problem is the incorruptible become fewer everyday.)

Thailand is a country were foreigners are often taken advantage of, by a multitude of varied schemes and scams. Thais are a prejudice people. Thai police are well known for their corruption, as are the government officials. Thailand and it's media were good choices for a catalyst. Both Thai government officials and the Thai police could be counted on to deny me my legal rights, to deny me equal protection of the law. The Thai people could be counted on to allow the flames of their national pride and prejudices to be fanned into a furnace of hatred by which the lies of my abusers could be forged into the barriers that have kept me from justice.

Thai media was allowed to pulverize the rule of law into shattered fragments that were no longer even recognizable. Never before has Thai media been allowed to incite hatred on such a grand scale. Thai media has never before been allowed to tell bold faced lies and not be held accountable. The Thai government via the Thai media tells people to lie to me because I deserve it. That alone is "abuse of power" and "cruel and unusual punishment". The truth however, is that Thai government officials fear telling me the truth because of all of the discrimination, denial of legal rights and human rights abuses that they've committed against me. The truth will set me free and condemn them. So, what they fear the most is Truth. If the Thai media and the Thai government are so sure of their righteousness, then let their courageous righteousness be known and Give Me My Day in Court.

I say they are too cowardly to tell me the Truth. Therefore, they continue to lie to me and lie about me while all along telling the public it's the right thing to do. Since when did two wrongs make a right? They say, "he's a liar, so it's justice for us to lie to him". I don't care what your reasons for lying are; if you tell lies, then you're a liar.


The Thai Government Officials and The Thai Police That I Have Personally Spoken To Are All Liars. And let me add the officials that can be held accountable for the lies told by Thaitv3. Now someone please try to sue me for defamation. I dare you, Give Me My Day in Court. LIARS!

If you only knew the Truth, then everything would change.

If people could learn the Truth; the real Truth, not the lies that have been promoted as truth. But this is the most difficult task that has been put before me; to bring forth the truth that has been hidden by the Thai government via Thai media.

You see, the very purpose of them creating the video and having it promoted by Thai media was to create the deception; the deception that the crimes committed against me were instead willful acts by me.

The perpetrators, the ones who made the video, knew I would say that I never made a video; because they know they made the video, not me. What else would I say? What else could I say? If I never wanted to be famous and I never made a video; what else would I say except for, "I never wanted to be famous, I never made a video"?

When promoting the video (of the crimes committed against me) all that was needed to keep me from justice was to say, "he's a liar", "don't believe anything he says", "he can't be trusted", "he's crazy", "he'll just say he never made a video". Then using the video to support their "lies as truth" they took away every defense that I had. What was left for me to say? What else could I say that they didn't already deceivingly forewarn about? What else could I say to try and convince anyone of the truth; the truth that, I never made a video. Where was I to go to seek justice? Even before the video was promoted, the Thai government had already conspired to deny me equal protection of the law.

You see, people think that they already know the truth. People think that I'm the liar. People think that I made a video and that now I have to live with the consequences; even if those consequences include being discriminating against, being lied to and having human rights violations committed against me by government officials. Even if I did make a video those consequences should not include the Thai government denying me my legal rights, denying me equal protection of the law.

If you only knew the complexity of the lies and deceptions that my family, CIA, Thai military/government and the Thai media has surrounded me with; everything would change.

When you know the Truth, everything Will change.

 

 

 

Thai Translation provided by: NJ Consult and Travel

 

แปลไทยโดย: NJ Consult and Travel

 

                 ถ้าเพียงแต่คุณได้รู้

ผมไม่รู้ว่ากี่ครั้งแล้วที่ผมถูกสะกดจิต ผมไม่ได้พิสูจน์ว่าผมเคยถูกสะกดจิต แต่ทุกเส้นใยในร่างกายของผม ทุกการพิจารณาไตร่ตรองของความรู้สึกนึกคิดของผม และทุกการสั่นไหวของแสงไฟแห่งจิตวิญญาณของผม รู้ว่ามันคือเรื่องจริง

 

ผมไม่ทราบว่ากี่ครั้งที่ผมถูกวางยา การพิสูจน์เพียงอย่างเดียวว่าผมเป็นแบบนั้นก็คือหลักฐานการให้การของผมเอง ผมรู้ถึงความรู้สึกของการตื่นขึ้นและยังคงรู้สึกถึงผลกระทบของอะไรบางอย่าง ความรู้สึกที่มีผลของ "อะไรบางอย่าง” ถึง 3 วัน การรู้ว่าใครบางคนแอบใส่บางอย่างลงไปในอาหารหรือเครื่องดื่ม ครอบครัวทางแม่ของผมเต็มไปด้วยการโกหก หลอกลวง การจัดการ ความโหดร้ายทารุณ

 

การกำหนดความคิดของใครคนหนึ่งไม่สามารถเป็นไปได้ มันเป็นความจริง ผู้ที่ทำการควบคุมความคิดจะทำให้เหยื่อของพวกเขาดูเหมือนเป็นคนบ้ากับทุกคนที่อยู่ด้านนอกของวงจรภายในของผู้กระทำผิดอยู่เสมอ มันคือหนึ่งในวิธีการที่เป็นที่นิยมของผู้ควบคุม มันคือที่มาของอำนาจและความปีติยินดีสำหรับพวกเขา เมื่อเหยื่อของพวกเขาพยายามขอร้องให้ช่วยแต่ไม่มีใครสนใจกับคำขอร้อง เพราะทุกคนถูกทำให้เชื่อแล้วว่า เหยื่อเป็นบ้า ผู้กระทำมีความสุขมากเมื่อได้รู้ว่า เหยื่อของพวกเขา พูดความจริงแต่ไม่มีใครสนใจเพราะพวกเขาเหล่านั้นเชื่อว่าเหยื่อเป็นบ้า

 

มันเป็นความเจ็บปวดทรมานอย่างแสนสาหัสและผิดหวังอย่างไม่น่าเชื่อในเวลาเดียวกัน ความเกลียดชังอย่างรุนแรงและปฏิบัติด้วยความเหยียดหยามชิงชัง รู้เหตุผลทั้งหมดที่คนเกลียดผม ซึ่งผิดอย่างสิ้นเชิง

 

ผมเป็นคนใจดีมีเมตตาและห่วงใย ผมขี้อายและประหม่า ผมเสียสละตัวเองทำเพื่อคนอื่น ผมเป็นคนใจดีที่ให้ได้คุณได้หมดอย่างแท้จริง ผมนั่งลงในเวลาอาหารกลางวัน พร้อมที่จะมีความสุขกับการทานมื้อเที่ยงที่ซื้อจากที่ปรุงสำเร็จใส่ถุงมาของผม ผมสังเกตเห็นคนจรจัดคุ้ยขยะเพื่อหาของกิน ผมทานข้าวเที่ยงไม่ลง ผมวางมันคืนในถุงและให้มันกับคนจรจัด (ผมแค่อยากจะบอกเพื่อให้เข้าใจสิ่งที่อยู่ในใจของผม) เพราะความเมตตากรุณาของผม ผมฉกฉวยโอกาสได้ง่ายๆ

 

สิ่งน่ากลัวมากมายที่กระทำต่อผม ผมถูกทารุณทางจิตใจ ร่างกาย และทางเพศ มาตลอดทั้งชีวิต ครอบครัวของผมโกหกเกี่ยวกับผมอยู่เสมอ แวดล้อมผมไว้กับคนที่โกหกเกี่ยวกับผมและทำกับผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผู้กระทำและผู้ควบคุมจะไม่ทำสิ่งนี้อย่างไร้อย่างไม่มีจุดประสงค์หรือเพื่อแค่ความสนุก สิ่งเหล่านี้ถูกทำร่วมกันและมีการวางแผนอย่างมีเป้าหมาย

 

การวางยาและการสะกดจิต พวกเขาทำทารุณกับผมให้ดูเหมือนเป็นสิ่งที่แตกต่างจากที่มันเป็น มันคือ "การกระทำทารุณของผม” พวกเขาทำให้มันกลายเป็นสิ่งที่ทำให้ลักษณะที่ปรากฏราวกับว่าผมกำลังทำสิ่งที่จะทำให้ผมเป็นอิสระ พวกเขาได้บันทึกสิ่งที่พวกเขาทำทารุณผมไว้ด้วย แล้วพวกเขาก็ใช้สิ่งที่บันทึกการกระทำสิ่งที่ไม่ดีและทารุณนั้นมาทำเป็นวิดีโอ

 

ผมไม่รู้สิ่งที่อยู่ในวิดีโอ ผมไม่เคยเห็น ที่ผมรู้คือผมได้ยินคนพูดถึงผม และเป็นบทสนทนาเล็กๆน้อยๆ อยู่บ่อยๆ ซึ่งบางครั้งก็เสียงเบามากแทบไม่ได้ยิน เพราะฉะนั้น ผมจึงไม่รูเรื่องทั้งหมดที่อยู่ในวิดีโอหรือสิ่งที่คนอื่นคิดกับผม

 

ชนิดและวิธีการของการทารุณ พร้อมทั้งการตัดต่อและการผลิตถูกควบคุมให้สร้างความอยุติธรรมอย่างไม่น่าเชื่อ พวกเขาบิดเบือนความจริงทั้งหมดเพื่อให้การสะกดจิต วางยา และควบคุมสติ ดูเหมือนกับว่ามันไม่มีอยู่จริง พวกเขาทำให้ดูเหมือนว่าผมบ้า เป็นคนชั่วร้ายและพวกเขาเป็นผู้เสียหาย

 

ตอนนี้ผมเป็นคนที่เกลียดชังอย่างรุนแรงกับการกระทำความผิดและความทารุนที่มอบให้กับผม ความอึดอัดนี้จะถูกกำจัดออกไปได้อย่างไร ทั้งชีวิตของผมเป็นการจัดฉากที่เต็มไปด้วยการโกหกและหลวงลวง

 

คุณนึกออกไหม ทั้งครอบครัวที่ประกอบไปด้วย แม่ ป้า ลุง ญาติพี่น้อง ทั้งหมดทำงานร่วมกันในการทำลายทำลายชีวิตของคนคนหนึ่งที่เป็นสมาชิกในครอบครัว ตั้งแต่เกิด ผมไม่ใช่คนแรกและไม่ใช่คนเดียวที่ถูกกำหนดเป้าหมายตั้งแต่เกิด สำหรับการกำหนดการควบคุมสติ การโกหกเพียงครั้งเดียวจะถูกทำลายได้อย่างง่ายดาย การหลอมรวมคำโกหกจะเป็นการยากมากที่จะถูกทำลาย

 

ตลอดชีวิตของการถูกทารุณและการผลิตวิดีโอนั้น เป็นเพียงแค่การสร้างมูลนิธิ เหมือนอย่างที่ พวกเขาสร้างแท่นบูชาของพวกเขา แท่นบูชานั้นคือประเทศไทย แท่นบูชา ที่มีผม เป็นเครื่องถวาย (แน่นอนมันเป็นการพูดเชิงสัญลักษณ์ ผมยังคงมีชีวิตอยู่อีกมาก)

 

มันอาจจะไม่พอใจง่ายๆ เพียงแค่การนำวิดีโอขึ้นไปบนอินเตอร์เน็ต ซึ่งอินเตอร์เน็ตมีแต่ขยะ วิดีโอและความเกลียดชังที่ตามมาของผม อาจจะไม่ได้ถูกนำเสนอออกไปอย่างที่พวกเขาต้องการ พวกเขาต้องการตัวเร่งเพื่อให้แน่ใจว่า วีดีโอจะไม่สูญหายในทะเลที่มีแต่ขยะบนอินเตอร์เน็ต นี่คือเหตุผลที่ว่า "เพื่อนของครอบครัว” เชิญผมมาที่ประเทศไทย มันก็เป็นแค่การจัดฉากอีกอันเท่านั้น

 

(ในย่อหน้าถัดไป ไม่ได้หมายถึงบางส่วนของการโวยวายหรือการพูดที่เต็มไปด้วยความรู้สึกเกลียด ผมเพียงแค่บอกข้อเท็จจริงบางอย่างที่รู้จักกันดี เพราะข้อเท็จจริงเหล่านี้มีความเกี่ยวข้องอย่างมากกับที่ทำกับผม และผมขอเพิ่มเติมว่าที่ผมเขียนไม่ได้หมายถึงทั้งหมด มีคนใจดีมีเมตตาและน่านับถือที่จะพบได้ทั่วโลกและในประเทศไทย ปัญหาคือ การไม่ทุจริตกลายเป็นว่ามีน้อยลงทุกวัน)

 

ประเทศไทยเป็นประเทศที่ชาวต่างชาติเข้ามาฉกฉวยหาผลประโยชน์ในหลากหลายรูปแบบที่แตกต่างกันมากมาย คนไทยเป็นคนที่มีอคติ ตำรวจไทยขึ้นชื่อเรื่องการทุจริต เช่นเดียวกับรัฐบาล ประเทศไทยและสื่อเป็นตัวเลือกที่ดีสำหรับตัวเร่ง รัฐบาลไทยและตำรวจไทยที่พอจะสามารถพึ่งพาได้ ปฏิเสธสิทธิตามกฎหมายของผม ปฏิเสธการคุ้มครองที่เท่าเทียมกันตามกฎหมายของผม คนไทยอาจจะถูกนับว่ายอมให้เปลวไฟแห่งความภาคภูมิใจในชาติของพวกเขาและอคติที่จะพัดเข้าไปในเตาหลอมแห่งความเกลียดชังซึ่งคือการโกหกในเรื่องความเป็นผู้ที่ถูกทารุณของผม สามารถนำไปสู่อุปสรรคที่จะทำให้ผมเกิดความล่าช้าจากความยุติธรรม

 

สื่อไทยได้รับอนุญาตให้ทำลายกฎระเบียบของกฎหมายให้ป่นปี้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยไม่ให้เหลือไว้อีกต่อไป ไม่เคยมีมาก่อนที่สื่อไทยได้รับอนุญาตให้ยั่วยุปลุกระดมให้เกิดความเกลียดชังในวงกว้าง ไม่เคยมีมาก่อนที่สื่อไทยถูกอนุญาตให้พูดว่าโกหกหน้าด้านๆ และไม่ต้องรับผิดชอบ รัฐบาลไทยผ่านทางสื่อไทยบอกประชาชนให้โกหกผม เพราะผมสมควรได้รับมัน เพียงอย่างเดียวคือ "การใช้อำนาจที่ทารุณ” และ "การลงโทษที่โหดร้ายและไม่ธรรมดา” ความจริง อย่างไรก็ตาม คือรัฐบาลไทยกลัวที่จะบอกความจริงกับผม

 

เพราะการเลือกปฏิบัติ การไม่ยอมรับสิทธิตามกฎหมายของประชาชนและสิทธิมนุษยชนที่พวกเขามอบให้กับผม ความจริงจะทำให้ผมเป็นอิสระและประณามพวกเขา ดังนั้นสิ่งที่พวกเขากลัวมากที่สุดก็คือความจริง ถ้าสื่อไทยและรัฐบาลไทยมั่นใจในความมีคุณธรรมของพวกเขา ต้องกล้าที่จะแสดงความมีคุณธรรมของพวกเขาให้เป็นที่รู้จัก และให้โอกาสผมได้ขึ้นศาล

 

ผมว่าพวกเขาขี้ขลาดเกินไปที่จะบอกความจริงกับผม ดังนั้นพวกเขาจึงโกหกผมต่อและโกหกเกี่ยวกับผม ขณะที่ทำควบคู่กับการบอกกับสาธารณชนว่าเป็นสิ่งที่ถูกต้องที่จะต้องทำ ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่การทำสองสิ่งนั้นจะทำให้ถูกต้อง? พวกเขาบอก "เขาเป็นคนโกหก ดังนั้นจึงยุติธรรมแล้วที่พวกเราจะโกหกเขา” ผมไม่สนใจว่าอะไรคือเหตุผลของคุณในการโกหกแบบนั้น ถ้าคุณโกหกคุณก็เป็นคนโกหก

 

รัฐบาลไทยและตำรวจไทยที่ผมเคยพูดด้วยเป็นการส่วนตัวเป็นคนโกหกทั้งหมด และผมขอเพิ่มเติมหน่วยงานที่รับผิดชอบ การโกหกบอกโดยไทยทีวีสีช่อง 3 ขณะนี้ใครบางคนพยายามฟ้องร้องผมในความผิดฐานหมิ่นประมาท ผมขอท้าคุณ ให้ผมมีโอกาสได้ขึ้นศาล คนโกหก!

 

ถ้าเพียงแต่คุณได้รู้ความจริง แล้วทุกอย่างก็จะเปลี่ยนไป

 

ถ้าคนได้เรียนรู้ความจริง ความจริง จริงๆ ไม่ใช่การโกหกที่ได้รับการประชาสัมพันธ์ให้เป็นความจริง แต่นี่เป็นงานที่ยากที่สุดที่วางอยู่ตรงหน้าผม ในการนำไปสู่ความจริงที่ถูกซ่อนโดยรัฐบาลไทยผ่านทางสื่อไทย

 

คุณรู้ไหม จุดประสงค์ของการสร้างวิดีโอและประชาสัมพันธ์โดยสื่อไทยเป็นการสร้างการหลอกลวง การหลอกลวงที่มอบความผิดให้กับผม แทนที่จะเป็นการตั้งใจทำของผม

 

ผู้กระทำ คนที่ทำวิดีโอ รู้ว่าผมจะพูดว่า ผมไม่เคยทำวีดีโดนี้ เพราะพวกเขารู้ว่าพวกเขาเป็นคนทำไม่ใช่ผม อะไรอีกที่ผมจะพูด? อะไรอีกที่ผมสามารถพูด? ผมไม่เคยต้องการมีชื่อเสียงและไม่ได้ทำวิดีโอ อะไรอีกที่ผมจะพูดนอกเหนือจากนี้ ผมไม่เคยต้องการมีชื่อเสียง,ไม่ได้ทำวิดีโอ อย่างนั้นหรือ

 

เมื่อมีการประชาสัมพันธ์วิดีโอ (ของการมอบการทำความผิดให้กับผม) ทั้งหมดเป็นความต้องการในการกีดกันผมออกจากความยุติธรรม คือบอกว่า "เขาเป็นคนโกหก” "อย่าเชื่อสิ่งที่เขาพูด” "เขาเชื่อไม่ได้” "เขาเป็นบ้า” "เขาจะพูดแค่ว่าเขาไม่ได้ทำวิดีโอ” แล้วก็ใช้วิดีโอในการสนับสนุน "การโกหกเสมือนจริง” ของพวกเขา พวกเขาเอาการปกป้องทุกอย่างที่ผมมีออกไป เหลืออะไรไว้ให้ผมพูดหละ? มีอะไรบ้างหละที่ผมสามารถพูดได้ว่าพวกเขาไม่ได้เตรียมการหลอกลวงที่จะเกิดขึ้นล่วงหน้าไว้? มีอะไรบ้างหละที่ผมสามารถพูดได้เพื่อพยายามและโน้มน้าวคนอื่นๆ ให้เชื่อในความจริง ซึ่งความจริงก็คือ ผมไม่เคยทำวิดีโอ ผมจะหาความยุติธรรมได้ที่ไหน ก่อนที่วิดีโอจะถูกประชาสัมพันธ์ รัฐบาลไทยได้วางแผนอย่างลับๆ ไว้แล้ว ในการที่จะปฏิเสธการคุ้มครองอย่างเท่าเทียมตามกฎหมายกับผม

 

คุณรู้ไหม ประชาชนคิดว่าพวกเขารู้ความจริงแล้ว ประชาชนคิดว่าผมเป็นคนโกหก ประชาชนคิดว่าผมเป็นคนทำวิดีโอและตอนนี้ผมต้องอยู่กับผลที่ตามมา แม้ว่าผลที่ตามมานั้นจะรวมถึงการแบ่งแยก การโกหกและการละเมิดสิทธิมนุษยชนกับผมโดยรัฐบาล หรือแม้ว่าผมจะเป็นคนทำวิดีโอ ผลที่ตามมานั้นก็ไม่ควรรวมถึงการที่รัฐบาลไทยปฏิเสธสิทธิตามกฎหมายกับผม, ปฏิเสธการคุ้มครองอย่างเท่าเทียมตามกฎหมายกับผม

 

ถ้าเพียงคุณรู้ความซับซ้อนของการโกหกและการหลอกลวงว่า ครอบครัวของผม, CIA, ทหารไทย/รัฐบาล และสื่อไทย รอบล้อมผมด้วยอะไร ทุกอย่างก็จะเปลี่ยน

 

เมื่อคุณรู้ความจริง ทุกอย่างก็จะเปลี่ยน 

 

 

Are you under the spell of media hypnosis? Take this simple test and find out

Thai Media has convinced people that I don't remember making a video of myself because; they say I'm stupid and crazy.
My Aunt is a hypnotist. I have an Uncle that is a retired General. Thai Military and the U.S Military/CIA are united in purpose. The Thai Military owns all the commercial leases for the air waves in Thailand.
I never made a video of myself. I never wanted to be famous. I am not crazy. I am not a freak.
I need Truth I want Justice. I need a Lawyer.
Are you under the spell of media hypnosis? Take this simple test and find out

Targeted Individual - TI (English, ไทย, Italiano)

People find it is easy to ignore me. No one believes anything that I have to say. If someone where to consider that I might be telling the truth, then that would mean that there is a governmental conspiracy to hide the truth. No one wants to accept that possibility. It is much easier to just believe the propaganda.

Why would the media of a foreign nation go to extreme lengths to promote hatred of me? Why would the government of that nation deny the truth to me about what the media has done? Why would the U.S. Embassy defend and protect a foreign media outlet that is committing crimes against a U.S. citizen?

Thai military and the U.S. military/C.I.A. are closely linked. The U.S. government gives a lot of financial aid to the Thai government/military. All of the permits and leases for commercial television stations are owned by the Thai military. The Thai media didn't persecute me without approval of the Thai Military. The U.S. government has allowed the Thai media to persecute me.

It's much easier to think me crazy or paranoid than it is to consider the possibility that I am telling the truth.

There have been, throughout history, families that have worked together to destroy a single family member. This would not be the first time. However, often times it is difficult for good people to accept and understand the evil that exist in this world.

My mother's sister is a hypnotist. Another one of her sisters is married to a retired General. My mother and her sisters are new age-wicha spiritualist. I have been abused by them my entire life.

My family made the video that everyone hates me for; people think that I made the video and that I am some kind of horrible crazy freak. My enemies have said, "oh, he doesn't remember what he did". I am not stupid. I would never have made a video to bring such hatred and shame upon myself. I am shy. I never wanted to be famous. Thai media has made me infamous.

The hate crimes that have been committed against me by the Thai media are being permitted by the Thai government. I'm not the crazy freak that has been promoted.

What the Thai media has done to me, with the approval and help of the Thai government, is cruel and unusual punishment.

It doesn't matter if I made the video or not. Thai law prohibits persecution and promotion of hatred in the way that Thai media has persecuted me. The Thai government lies to me and denies me equal protection of the law.

I'm told by Thai officials that no one has said anything about me and that there is no hatred that is being promoted. All the while I am recognized and harassed everywhere I go. People drive by my house and yell things out at me. Yet, the Thai government denies me the truth about it.

I am being denied the truth so that I won't have any proof. I want Justice for the crimes that have been committed against me.

Thai Translation provided by: N.J. Consult and Travel, Nong Khai

แปลไทยโดย: NJ ปรึกษาและข้อเสนอหนองคาย   

Where I spend my days ( English, ไทย, Italiano)

This is where I spend my days. I am at this table, usually for no less than 10 hours a day. Sometimes, as much as 12 to 16 hours a day. The doors are wide open all day. The haters are too arrogant to notice that I don't do any of the things that they gossip about. I have been here for over a year. The haters drive by everyday, yelling things out at me as they drive by; never noticing that I am at that table all day.
Thai media must be continuing to lie about me. The girl at the table is my maid. I am sure that the mother of my daughter, as well as her family and the maid, continue to lie about me. They have to continue to lie because so much is at stake. Thaitv3 broke the law. My family in the U.S. and a great number of people in Thailand are guilty of very serious crimes; they can't afford to tell the truth, their only hope is to continue to lie and hope that no one catches on to what they are doing.


ไทย
นี่คือที่ฉันใช้จ่ายวันของฉัน ฉันอยู่ที่ตารางนี้มักจะไม่น้อยกว่า 10 ชั่วโมงต่อวัน บางครั้งมากที่สุดเท่าที่ 12 ถึง 16 ชั่วโมงต่อวัน ประตูกำลังจะเปิดกว้างทุกวัน เกลียดชังที่มีมากเกินไปหยิ่งแจ้งให้ทราบว่าฉันจะไม่ทำใด ๆ ของสิ่งที่พวกเขาเกี่ยวกับการนินทา ฉันได้รับที่นี่สำหรับมากกว่าหนึ่งปี ไดรฟ์ที่เกลียดชังโดยในชีวิตประจำวันตะโกนสิ่งที่ออกมาที่ผมเป็นพวกเขาไดรฟ์โดย; ไม่เคยสังเกตเห็นว่าฉันอยู่ที่ตารางที่ทุกวัน

สื่อไทยจะต้องดำเนินการต่อไปโกหกเกี่ยวกับฉัน หญิงสาวที่โต๊ะเป็นแม่บ้านของฉัน ผมแน่ใจว่าแม่ของลูกสาวของฉันเป็นแม่บ้านและครอบครัวของเธอยังคงโกหกเกี่ยวกับฉัน พวกเขาจะต้องดำเนินการต่อไปโกหกเพราะมากอยู่ที่เสาเข็ม Thaitv3 ยากจนที่กฎหมายกำหนด ครอบครัวในสหรัฐอเมริกาและฉันเป็นจำนวนมากของคนในประเทศไทยมีความผิดของอาชญากรรมร้ายแรงมากพวกเขาไม่สามารถจะบอกความจริง, ความหวังเดียวของพวกเขาคือจะยังคงอยู่และหวังว่าไม่มีใครจับได้ในสิ่งที่พวกเขากำลังทำ . นี่คือที่ฉันใช้จ่ายวันของฉัน ฉันอยู่ที่ตารางนี้มักจะไม่น้อยกว่า 10 ชั่วโมงต่อวัน บางครั้งมากที่สุดเท่าที่ 12 ถึง 16 ชั่วโมงต่อวัน ประตูกำลังจะเปิดกว้างทุกวัน เกลียดชังที่มีมากเกินไปหยิ่งแจ้งให้ทราบว่าฉันจะไม่ทำใด ๆ ของสิ่งที่พวกเขาเกี่ยวกับการนินทา ฉันได้รับที่นี่สำหรับมากกว่าหนึ่งปี ไดรฟ์ที่เกลียดชังโดยในชีวิตประจำวันตะโกนสิ่งที่ออกมาที่ผมเป็นพวกเขาไดรฟ์โดย; ไม่เคยสังเกตเห็นว่าฉันอยู่ที่ตารางที่ทุกวัน สื่อไทยจะต้องดำเนินการต่อไปโกหกเกี่ยวกับฉัน หญิงสาวที่โต๊ะเป็นแม่บ้านของฉัน ผมแน่ใจว่าแม่ของลูกสาวของฉันเป็นแม่บ้านและครอบครัวของเธอยังคงโกหกเกี่ยวกับฉัน พวกเขาจะต้องดำเนินการต่อไปโกหกเพราะมากอยู่ที่เสาเข็ม Thaitv3 ยากจนที่กฎหมายกำหนด ครอบครัวในสหรัฐอเมริกาและฉันเป็นจำนวนมากของคนในประเทศไทยมีความผิดของอาชญากรรมร้ายแรงมากพวกเขาไม่สามารถจะบอกความจริง, ความหวังเดียวของพวกเขาคือจะยังคงอยู่และหวังว่าไม่มีใครจับได้ในสิ่งที่พวกเขากำลังทำ .

Italiano
Questo è dove passo le mie giornate. Io sono a questo tavolo, di solito per non meno di 10 ore al giorno. A volte, fino a 12 a 16 ore al giorno. Le porte sono aperte tutto il giorno. I nemici sono troppo arroganti per notare che io non faccio nessuna delle cose che pettegolezzi circa. Sono stato qui per più di un anno. L'unità odiano da tutti i giorni, gridando cose di me come si guida da parte, mai meno di notare che io sono a quel tavolo tutto il giorno.

Mezzi di thai deve essere continua a mentire su di me. La ragazza al tavolo è la mia cameriera. Sono sicuro che la madre di mia figlia, così come la sua famiglia e la cameriera, continuano a mentire su di me. Devono continuare a mentire, perché così è in gioco. Thaitv3 infranto la legge. La mia famiglia negli Stati Uniti e un gran numero di persone in Thailandia sono resi colpevoli di reati molto gravi, non possono permettersi di dire la verità, la loro unica speranza è quella di continuare a mentire e sperare che nessuno si prende a ciò che stanno facendo .

Basic Human Rights (English, ไทย, Francaise, Italaino)

I need to go to the doctor ... but I can't go. People want me dead. I can not get, not even the most basic of services of human life. Thai media mocks my humanity. They mock me and say that I'm not human. They say that I don't deserve humane treatment.

I took a simple one page letter that I had wrote in english to be translated into Thai. The translator purposely translated it to seem as though it had been foolishly written. While on the train I had a morning coffee and heard someone laughing about spit being in my coffee, after I drank it. I stopped going to restaurants because someone put shit in my food. Police and other ministers of justice blatantly lie to me about what has happened. Lawyers lie to me; and doctors lie to me about what has happened. The local police have openly threatened my life. The hatred that has been promoted against me by Thai media is extreme. Hatred and arrogant pride has caused even otherwise decent people, kind people to think that lying and that cruel inhumane treatment is a good thing.

I have been made an outcast of humanity. The punishment that I have been condemned to is one of mental anguish, the tormenting of my mind. It is mind deprivation.

I am not the kind of horribly evil person that people have been made to believe. Although, even the worst of criminals still deserve equal protection of the law. Vigilantism, public lynchings and punishments without the rule of law are wrong.

I am experiencing a physical pain that I have not had before. It is a strong and persistent pain that I have had for more than a week. I would like to go to the doctor and have it checked out.

The people of Thailand, my family and my enemies are waiting and hoping for the day when someone murders me. How would I not fear going to the doctor? How do I trust public officials or anyone else? I can't, I can't trust anyone. I can't even get the most basic of services in life. What has been done to me is wrong, both legally and morally.

ไทย
ฉันจำเป็นต้องไปหาหมอ ... แต่ฉันไม่สามารถไป คนต้องการให้ฉันตาย ฉันไม่สามารถรับไม่ได้มากที่สุดพื้นฐานของการบริการของชีวิตมนุษย์ สื่อไทยล้อเลียนมนุษยชาติของฉัน พวกเขาเยาะเย้ยฉันและพูดว่าฉันไม่ได้ของมนุษย์ พวกเขากล่าวว่าฉันไม่สมควรได้รับการรักษาอย่างมีมนุษยธรรม
ฉันเอาง่ายๆตัวอักษรหน้าหนึ่งที่ฉันได้เขียนในภาษาอังกฤษที่จะแปลเป็นภาษาไทย นักแปลที่แปลมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ดูเหมือนว่าจะได้รับการเขียนโง่ ในขณะที่บนรถไฟที่ฉันมีกาแฟตอนเช้าและได้ยินคนหัวเราะเกี่ยวกับการคายอยู่ในกาแฟของฉันหลังจากที่ฉันดื่ม ผมหยุดไปร้านอาหารเพราะมีคนใส่อึในอาหารของฉัน ตำรวจและรัฐมนตรีอื่น ๆ ของความยุติธรรมโจ๋งครึ่มอยู่กับฉันเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น ทนายความอยู่กับฉัน; และแพทย์โกหกกับฉันเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น ตำรวจท้องที่ที่มีการข่มขู่อย่างเปิดเผยชีวิตของฉัน ความเกลียดชังที่ได้รับการส่งเสริมป้องกันและปราบปรามโดยสื่อไทยเป็นอย่างมาก ความเกลียดชังและความภาคภูมิใจที่ได้เกิดหยิ่งแม้คนที่ดีมิฉะนั้นคนชนิดที่จะคิดว่าโกหกและที่โหดร้ายไร้มนุษยธรรมการรักษาเป็นสิ่งที่ดี
ผมได้ทำถูกขับไล่ของมนุษยชาติ การลงโทษที่ฉันได้รับการประณามการเป็นหนึ่งในความปวดร้าวทางจิตใจที่ทำให้ทรมานจากใจของฉัน มันเป็นความคิดกีดกัน
ฉันไม่ได้ชนิดของคนชั่วอย่างน่ากลัวว่าคนที่ได้รับการทำเชื่อว่า แม้ว่าแม้ที่เลวร้ายที่สุดของอาชญากรที่ยังคงได้รับการคุ้มครองเท่าเทียมกันของกฎหมาย ศาลเตี้ยที่มีฝูงชนของประชาชนและการลงโทษโดยไม่มีกฎของกฎหมายไม่ถูกต้อง
ฉันประสบความเจ็บปวดทางกายภาพที่ฉันไม่ได้มีมาก่อน มันเป็นความเจ็บปวดที่แข็งแกร่งและถาวรที่ฉันมีมานานกว่าสัปดาห์ ฉันต้องการจะไปพบแพทย์และได้เช็คเอาท์
คนไทย, ครอบครัวของฉันและศัตรูของฉันกำลังรอคอยและหวังสำหรับวันที่ฆาตกรรมคนที่ฉัน วิธีการที่ฉันจะไม่กลัวการไปพบแพทย์? ฉันไม่ไว้วางใจเจ้าหน้าที่ของรัฐหรือบุคคลอื่น ๆ ได้อย่างไร? ฉันไม่สามารถฉันไม่สามารถไว้วางใจใคร ฉันจะไม่ได้รับประโยชน์มากที่สุดพื้นฐานของการบริการในชีวิต สิ่งที่ได้ทำกับฉันเป็นสิ่งที่ผิดทั้งกฎหมายและศีลธรรม

Française

J'ai besoin d'aller chez le médecin ... mais je ne peux pas aller. Les gens veulent ma mort. Je ne peux pas, pas même le plus élémentaire de services de la vie humaine. Médias thaïlandais se moque de mon humanité. Ils se moquent de moi et dire que je ne suis pas humaine. Ils disent que je ne mérite pas un traitement humain.
J'ai pris un simple lettre d'une page que j'avais écrit en anglais pour être traduit en thaï. Le traducteur traduit volontairement paraître comme si elle avait été stupidement écrit. Alors que le train j'ai pris un café le matin et entendu quelqu'un rire craché étant dans mon café, après que je l'ai bu. J'ai arrêté d'aller au restaurant parce quelqu'un a mis de la merde dans ma nourriture. La police et les autres ministres de la justice ouvertement mentir à moi au sujet de ce qui s'est passé. Avocats mentir à moi, et les médecins me mentir sur ce qui s'est passé. La police locale a ouvertement menacé ma vie. La haine qui a été promu à mon encontre par des médias thaïlandais est extrême. La haine et la fierté arrogante a causé des gens même non décent, les gens genre à penser que le mensonge et que les traitements cruels inhumains est une bonne chose.
J'ai été un paria de l'humanité. La punition que j'ai été condamné à l'une de l'angoisse mentale, le tourmentait de mon esprit. C'est la privation esprit.
Je ne suis pas le genre de personne horriblement mal que les gens ont fait croire. Bien que, même le pire des criminels méritent toujours une égale protection de la loi. Justiciers, les lynchages publics et des punitions sans la primauté du droit sont faux.
J'éprouve une douleur physique que je n'ai pas eu avant. C'est une douleur forte et persistante que j'ai eu pendant plus d'une semaine. Je voudrais aller chez le médecin et l'ont vérifié.
Le peuple de la Thaïlande, ma famille et mes ennemis sont en attente et en espérant pour le jour des meurtres quelqu'un quand moi. Comment n'aurais-je pas peur d'aller chez le médecin? Comment puis-je la confiance des agents publics ou n'importe qui d'autre? Je ne peux pas, je ne peux pas faire confiance à personne. Je ne peux même pas obtenir le plus de services de base dans la vie. Qu'est-ce qui a été fait pour moi est faux, à la fois légalement et moralement.

Italiano

Ho bisogno di andare dal medico ... ma non posso andare. La gente mi vogliono morto. Non riesco, neppure il più elementare dei servizi della vita umana. Thai mezzi di comunicazione prende in giro la mia umanità. Mi hanno finto e dire che io non sono umano. Dicono che io non merito un trattamento umano.
Ho preso una semplice pagina di una lettera che avevo scritto in inglese da tradurre in tailandese. Il traduttore ha tradotto appositamente per sembrare come se fosse stato scritto scioccamente. Mentre sul treno ho avuto un caffè del mattino e sentito qualcuno ridere sputare essere nel mio caffè, dopo che l'ho bevuto. Ho smesso di andare al ristorante perché qualcuno ha messo nella merda mio cibo. Polizia e altri ministri di giustizia sfacciatamente mentire a me su quello che è successo. Avvocati mentire a me e ai medici mentire a me su quello che è successo. La polizia locale ha apertamente minacciato la mia vita. L'odio che è stata promossa contro di me da parte dei media thailandese è estrema. L'odio e l'orgoglio arrogante ha causato anche le persone diversamente decente, persone gentili a pensare che la menzogna e che il trattamento crudele, inumano è una buona cosa.
Ho fatto un reietto dell'umanità. La punizione che mi sono stati condannati per uno dei angoscia mentale, la struggente della mia mente. E 'privazione mente.
Io non sono il tipo di persona orribilmente male che le persone sono state fatte a credere. Anche se, anche il peggiore dei criminali ancora meritano uguale protezione della legge. Vigilantism, linciaggi pubblici e punizioni senza lo stato di diritto sono sbagliate.
Sto vivendo un dolore fisico che non ho mai avuto prima. E 'un dolore forte e persistente che ho avuto per più di una settimana. Vorrei andare dal medico e lo hanno controllato.
Il popolo della Thailandia, la mia famiglia ei miei nemici sono in attesa e nella speranza il giorno in cui qualcuno mi uccide. Come non ho paura andare dal medico? Come mi fido di pubblici ufficiali o di chiunque altro? Non posso, non posso fidarmi di nessuno. Non riesco nemmeno a ottenere il massimo dei servizi di base nella vita. Cosa è stato fatto per me è sbagliato, giuridicamente e moralmente

National Human Rights Commission of Thailand (English,ไทย,Italiano,FRANÇAIS)

I went to the Thai Human Rights Commission in 2010, I believe it was the month of April. I have the document/complaint form, that was taken on that day; however it is in Thai so I can't read the date.

The Thai HRC took my complaint against Thaitv3. They said they would try to help me.

I went back the next month, they continued to pretend that they were sympathetic to my situation. Yet, nothing had come of the claim that I had filed with them.

I went back again on 10 May 2010. I said, if they wanted to help me that I wanted to help them help me. I asked them if it would be beneficial if I were to check myself into a hospital for observation.

So many lies and so much hatred has been promoted about me by the Thai media that the entire country knows who I am. The entire country believes that I am crazy. I am not crazy; and I was willing to check myself into a hospital for observation to prove it.

The Thai HRC said, that yes it would be helpful. I asked them what hospital would they like me to go to. I was given a computer print out with directions to the hospital. I was unfamiliar with the hospital. The name of the hospital is "Srithanya Hospital".
update: I scanned the documents that prove that I was sent to that hospital by the NHRC of Thailand. Here are the links to those documents:
NHRC-1, http://kvisit.com/Sks7EAQ 
NHRC-2,  http://kvisit.com/Sk87EAQ 
NHRC-Map, http://kvisit.com/SlM7EAQ
NHRC-Hospital, http://kvisit.com/Slc7EAQ

I went to the hospital to see if they would accept me for the purpose of observation. They said they would. It was in the afternoon. I said that I needed to go back to the hotel (Royal River, Dusit) and gather my belongings and check out; and I would have dinner and then return in the evening. The doctor said that would be fine and gave me instructions on were to go for check in. From all basic appearances the main part of the hospital appeared to be just a regular hospital.

I checked out of the hotel had dinner and went back to the hospital to check in. Check in was in the main part of the hospital; I was still unaware of what kind of place it really was.

After check in I was lead to the wing were I would be staying. It was in a separate building from the main hospital. On the walk over I began to feel a little anxious about where I was. We arrived to the building and the person that had walked me over to the building I would be staying, rang the buzzer and the door opened. We went inside, the door shut behind us and there was another locked door. This time someone from the inside had to unlock it with a key. I realized that I was in a place I did not want to be. We went through another locked door and into a small nurse's office. It had a second locked door that lead into the patient's ward. I realized that I was in a hospital / jail. I explained to the nurse on duty why I was there and that I did not want to check into a jail. It was too late.

Three nurse's attendants grabbed me and began to take me into the patient's ward saying, "come on, go change your clothes". I did not budge. I still wanted to continue speaking with the nurse. The nurse told the attendants to let me go. We discussed the fact that I had come to the hospital of my own free will; I said I now realize what kind of place this is and I thought that I was checking into a regular hospital. She informed me that it was too late to change my mind.

By that time four guards had entered the room. I said that I concede and I was willing to go without any problems. We all walked into the patients ward, me and seven men. They said sit down on the bed, I did. Immediately one of the guards grabbed me from behind in a choke hold. The others grabbed my legs and arms. Within a few seconds I began to lose consciousness. They tied me down to the bed, arms and legs. Then they removed and changed my clothes, untying one limb at a time. Then they injected me with something, I suppose it was a sedative. In the morning I was released from the constraints. I never did anything that would give them an excuse to do that to me again. I did witness it done many times to others for the slightest of reasons. I was released from the unlawful imprisonment twenty four days later.

The National Human Rights Commission of Thailand sent me to be locked up, as a joke; I am sure of that. My claim against Thaitv3 was never processed.

Obviously, the media reported on it as if I was put there because I am crazy or did something to be arrested. I am not sure what the media said about it. Whatever it is the media say I did to deserve that, I am not sure; all I know is that I hear people joking about my stay there in reference to me being crazy.

What Thai media has done to me goes way beyond the reporting of a story. The Thai government is denying me "Equal Protection of the Law". The National Human Rights Commission is guilty of "Wrongful Imprisonment".

The Thai government is discriminating against me. The Thai media continues to purposefully lie about me.

The Thai media has made me infamous. I never made a video. I never wanted to be famous. The video that was promoted and that everyone hates me for was made by means of "Invasion of Privacy".

My life has been made a living hell because of the lies of the Thai media, the prejudice of the Thai government and the refusal to tell me the truth by the U.S. Embassy in Bangkok.

I never made a video. I am not a freak. I want Justice!

(ไทย)

ฉันไปที่ไทยคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนใน 2010, ผมเชื่อว่ามันเป็นเดือนเมษายน ผมมีเอกสาร / แบบฟอร์มการร้องเรียนที่ถูกนำมาในวันนั้น; แต่มันอยู่ในไทยจึงไม่สามารถอ่านวันที่

ไทย HRC เอาการร้องเรียนของฉันกับ Thaitv3 พวกเขากล่าวว่าพวกเขาจะพยายามที่จะช่วยฉัน

ฉันกลับไปในเดือนถัดไปพวกเขายังคงเพื่อหลอกว่าพวกเขาเห็นอกเห็นใจต่อสถานการณ์ของฉัน แต่ไม่มีอะไรได้มาของการเรียกร้องที่ผมยื่นให้กับพวกเขา

ผมก็กลับมาอีกครั้งเมื่อ 10 พฤษภาคม 2010 ฉันกล่าวว่าหากพวกเขาต้องการที่จะช่วยให้ฉันว่าฉันต้องการที่จะช่วยให้พวกเขาช่วยฉัน ผมถามพวกเขาหากมันจะเป็นประโยชน์ถ้ามีการตรวจสอบตัวเองเข้าไปในโรงพยาบาลสำหรับการสังเกต

ตั้งอยู่จำนวนมากและความเกลียดชังมากจึงได้รับการส่งเสริมเกี่ยวกับฉันโดยสื่อไทยที่ทั้งประเทศรู้ว่าฉันเป็นใคร ทั้งประเทศเชื่อว่าผมบ้า ผมไม่ได้บ้า; และผมก็ยินดีที่จะตรวจสอบตัวเองเข้าไปในโรงพยาบาลสำหรับการสังเกตเพื่อพิสูจน์มัน

ไทย HRC กล่าวว่าใช่มันจะมีประโยชน์ ฉันถามพวกเขาสิ่งที่โรงพยาบาลพวกเขาต้องการให้ฉันไป ฉันได้รับการพิมพ์คอมพิวเตอร์ออกมาพร้อมกับเส้นทางไปยังโรงพยาบาล ผมไม่คุ้นเคยกับโรงพยาบาล ชื่อของโรงพยาบาลที่เป็น"โรงพยาบาลศรีธัญญา"

ผมไปโรงพยาบาลเพื่อดูว่าพวกเขาจะยอมรับฉันเพื่อวัตถุประสงค์ในการสังเกต พวกเขากล่าวว่าพวกเขาจะ มันเป็นในช่วงบ่าย ฉันกล่าวว่าฉันต้องการที่จะกลับไปโรงแรม (รอยัลริเวอร์, โรงแรมดุสิต) และรวบรวมข้าวของของฉันและตรวจสอบ; และฉันจะมีอาหารค่ำและจากนั้นกลับในช่วงเย็น แพทย์กล่าวว่าจะปรับและให้ฉันคำแนะนำเกี่ยวกับจะไปสำหรับการตรวจสอบมาจากลักษณะพื้นฐานเป็นส่วนหลักของโรงพยาบาลที่ดูเหมือนจะเป็นเพียงแค่โรงพยาบาลตามปกติ

ฉันจะตรวจสอบออกจากโรงแรมที่มีอาหารค่ำและก็กลับไปที่โรงพยาบาลเพื่อตรวจสอบมาตรวจสอบในที่อยู่ในส่วนหลักของโรงพยาบาลผมยังไม่ทราบชนิดของสถานที่จริงๆมันคือ

หลังจากการตรวจสอบในที่ฉันถูกนำไปสู่ปีกที่ถูกฉันจะอยู่ มันอยู่ในอาคารที่แยกต่างหากจากโรงพยาบาลหลัก เมื่อเดินผ่านที่ผมเริ่มที่จะรู้สึกกังวลเกี่ยวกับที่ผม เรามาถึงอาคารสถานที่และบุคคลที่มีฉันเดินไปยังอาคารที่ฉันจะอยู่ที่รังกริ่งและประตูที่เปิด เราก็อยู่ภายในประตูปิดข้างหลังพวกเราและมีอีกล็อคประตู คนที่เวลานี้จากภายในได้มีการปลดล็อคด้วยกุญแจ ฉันรู้ว่าฉันอยู่ในสถานที่ที่ฉันไม่ได้ต้องการที่จะ เราผ่านไปล็อคประตูอื่นและเข้ามาในสำนักงานพยาบาลขนาดเล็กของ มันมีล็อคประตูที่สองนำไปสู่การที่เป็นโรงพยาบาลของผู้ป่วย ฉันตระหนักว่าฉันถูกในโรงพยาบาล / คุก ฉันอธิบายให้พยาบาลในการปฏิบัติหน้าที่ว่าทำไมผมมีและที่ฉันไม่ต้องการที่จะตรวจสอบในคุก มันก็สายเกินไป

ผู้เข้าร่วมประชุมสามพยาบาลคว้าฉันและเริ่มที่จะให้ฉันเป็นหอผู้ป่วยของผู้ป่วยว่า"มาที่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าของคุณ" ผมไม่ได้ขยับเขยื่อน ฉันยังคงต้องการที่จะยังคงพูดกับพยาบาล พยาบาลบอกว่าผู้เข้าร่วมประชุมเพื่อที่จะให้ฉันไป เราพูดความจริงที่ว่าผมมาถึงโรงพยาบาลจะฟรีเป็นของตัวเองนั้นผมว่าตอนนี้ฉันตระหนักถึงสิ่งที่ชนิดของสถานที่นี้เป็นและฉันคิดว่าฉันถูกตรวจสอบในโรงพยาบาลเป็นประจำ เธอแจ้งผมว่ามันก็สายเกินไปที่จะเปลี่ยนแปลงใจของฉัน

โดยเวลาที่สี่ยามได้เข้าห้องพัก ฉันกล่าวว่าฉันยอมรับและผมก็ยินดีที่จะไปไม่มีปัญหาใด ๆ เราทุกคนเดินเข้าไปในหอผู้ป่วยผู้ป่วย, ฉันและเจ็ดคน พวกเขากล่าวว่านั่งลงบนเตียงผม ทันทีที่หนึ่งในยามที่ฉันคว้ามาจากด้านหลังในการถือสำลัก อื่น ๆ ที่คว้าขาและแขนของฉัน ภายในไม่กี่วินาทีที่ผมเริ่มที่จะสูญเสียสติ พวกเขาเชื่อมโยงกับฉันลงไปที่เตียง, แขนและขา แล้วพวกเขาก็เอาออกและเปลี่ยนเสื้อผ้าของฉัน, untying หนึ่งขาที่เวลา แล้วพวกเขาก็ฉีดฉันกับสิ่งที่ฉันคิดว่ามันเป็นยาระงับประสาท ในช่วงเช้าผมได้ออกจากข้อ จำกัด ฉันไม่ได้อะไรที่จะให้พวกเขามีข้ออ้างที่จะทำอย่างนั้นกับผมอีกครั้ง ผมเป็นพยานมันทำหลาย ๆ ครั้งเพื่อคนอื่น ๆ น้อยที่สุดของเหตุผล ผมได้ออกจากคุกผิดกฎหมายที่ยี่สิบสี่วันต่อมา

แห่งชาติกรรมการสิทธิมนุษยชนของประเทศไทยส่งฉันไปถูกล็อคขึ้นเป็นเรื่องตลก; ผมมั่นใจว่าจากการที่ การเรียกร้องของฉันกับ Thaitv3 ก็ไม่เคยมีการประมวลผล

เห็นได้ชัดว่าสื่อรายงานเมื่อมันเป็นถ้าผมใส่มีเพราะผมบ้าหรือไม่สิ่งที่จะถูกจับกุม ผมไม่แน่ใจว่าสิ่งที่สื่อกล่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ สิ่งที่มันเป็นสื่อที่บอกว่าผมไม่สมควรที่ผมไม่แน่ใจว่า; ทั้งหมดฉันรู้คือว่าผมได้ยินคนพูดเล่นเกี่ยวกับการเข้าพักของฉันมีในการอ้างอิงถึงฉันถูกบ้า

สิ่งที่สื่อไทยได้ทำกับฉันไปทางเหนือรายงานของเรื่องราวที่ รัฐบาลไทยจะปฏิเสธฉัน"คุ้มครองเท่าเทียมกันของกฎหมาย" แห่งชาติกรรมการสิทธิมนุษยชนเป็นความผิดของ"จำคุก Wrongful"

รัฐบาลไทยจะเหยียดต่อฉัน สื่อไทยยังคงตั้งใจโกหกเกี่ยวกับฉัน

สื่อไทยได้ทำฉันเลว ฉันไม่เคยทำวิดีโอ ฉันไม่เคยต้องการที่จะมีชื่อเสียง วิดีโอที่ได้รับการส่งเสริมและทุกคนที่เกลียดฉันได้ทำโดยการ"บุกรุกความเป็นส่วนตัว"

ชีวิตของฉันได้รับการทำนรกชีวิตเพราะการโกหกของสื่อไทยอคติของรัฐบาลไทยและปฏิเสธที่จะบอกความจริงโดยสถานทูตสหรัฐในกรุงเทพฯที่

ฉันไม่เคยทำวิดีโอ ผมไม่ได้ประหลาด ฉันต้องการความยุติธรรม!

ITALIANO

Sono andato al thailandese Commissione dei Diritti Umani nel 2010, credo fosse il mese di aprile. Ho il documento / modulo di denuncia, che è stata presa in quel giorno, ma è in tailandese, quindi non posso leggere la data.

L'HRC Thai preso la mia denuncia contro Thaitv3. Hanno detto che avrebbero cercato di aiutarmi.

Sono tornato il mese successivo, hanno continuato a far finta che fossero in sintonia con la mia situazione. Eppure, nulla era venuto della richiesta che avevo presentato con loro.

Sono tornato di nuovo il 10 maggio 2010. Ho detto, se voluto aiutare me che ho voluto aiutarli aiutarmi. Ho chiesto loro se sarebbe utile se dovessi controllare me stesso in un ospedale per osservazione.

Tante bugie e tanto odio è stato promosso su di me dai media thailandesi che il paese intero sa chi sono io. L'intero paese è convinto che io sia pazzo. Io non sono pazzo, ed ero disposto a controllare me stesso in un ospedale in osservazione per dimostrarlo.

L'HRC thailandese ha detto che sì, sarebbe utile. Ho chiesto loro cosa avrebbero ospedale come me andare. Mi è stato dato un tabulato con le indicazioni per l'ospedale. Io non aveva familiarità con l'ospedale. Il nome dell'ospedale è "Srithanya Hospital".

Sono andato in ospedale per vedere se mi avrebbero accettato a scopo di osservazione. Hanno detto che avrebbero. E 'stato nel pomeriggio. Ho detto che avevo bisogno di tornare in albergo (Royal River, Dusit) e raccogliere le mie cose e check-out, e avrei cena e poi tornare la sera. Il medico ha detto che sarebbe stato bene e mi ha dato istruzioni su come dovesse andare per il check Da tutte le apparenze di base la parte principale dell'ospedale sembrava essere solo un ospedale normale.

Ho verificato l'hotel cenato e sono tornato in ospedale per check-in check-in era nella parte principale dell'ospedale, ero ancora a conoscenza di che tipo di posto è stato davvero.

Dopo il check in mi hanno portato alla dell'ala erano sarei soggiorno. Era in un edificio separato dal principale ospedale. Sulla passeggiata sopra ho cominciato a sentire un po 'preoccupato per dove mi trovavo. Siamo arrivati alla costruzione e la persona che mi aveva diresse verso l'edificio sarei soggiorno, suonò il campanello e la porta si aprì. Siamo andati dentro, la porta chiusa dietro di noi e ci fu un'altra porta chiusa a chiave. Questa volta qualcuno dall'interno ha dovuto sbloccare con una chiave. Mi sono reso conto che ero in un posto che non volevo essere. Siamo passati attraverso un'altra porta chiusa a chiave e nell'ufficio di un infermiere piccolo. Aveva una seconda porta chiusa che portano in reparto del paziente. Mi sono reso conto che ero in un ospedale / prigione. Ho spiegato l'infermiera di turno perché ero lì e che non ho voluto verificare in un carcere. Ma era troppo tardi.

Assistenti di tre infermiere mi ha afferrato e ha cominciato a portarmi in reparto il paziente sta dicendo: "dai, vai cambiare i tuoi vestiti". Non si mosse. Ho ancora voglia di continuare a parlare con l'infermiera. L'infermiera ha detto gli assistenti di lasciarmi andare. Abbiamo discusso il fatto che ero venuto in ospedale di mia spontanea volontà, ho detto ora mi rendo conto che razza di posto è questo e ho pensato che stavo controllando in un ospedale normale. Lei mi ha informato che era troppo tardi per cambiare idea.

A quel punto quattro guardie era entrato nella stanza. Ho detto che mi concedono ed ero disposto ad andare senza problemi. Noi tutti camminato nel reparto pazienti, io e sette uomini. Hanno detto che sedersi sul letto, l'ho fatto. Immediatamente una delle guardie mi ha afferrato da dietro in una presa alla gola. Gli altri afferrato le gambe e le braccia. In pochi secondi ho cominciato a perdere conoscenza. Mi hanno legato al letto, braccia e gambe. Poi rimosso e cambiato i vestiti, svincolo un arto alla volta. Poi mi hanno iniettato qualcosa, suppongo che si trattava di un sedativo. Al mattino mi è stato rilasciato dai vincoli. Non ho mai fatto nulla che possa dare loro una scusa per fare questo a me. Ho fatto testimone fatto molte volte ad altri per il minimo di motivi. Mi è stato liberato dalla prigionia illegale 24 giorni dopo.

La Commissione nazionale per i diritti umani della Thailandia mi ha mandato a essere rinchiuso, come uno scherzo, io sono sicuro di questo. La mia pretesa nei confronti Thaitv3 non è mai stato elaborato.

Ovviamente, i media hanno riferito su di essa come se fossi stato messo lì perché sono pazzo o ha fatto qualcosa per essere arrestato. Non sono sicuro di ciò che i media ha detto su di esso. Qualunque cosa sia i media dicono che ho fatto per meritare questo, non sono sicuro, tutto quello che so è che sento la gente scherza su il mio soggiorno in riferimento a me che sono pazzo.

Che Thai media hanno fatto a me va ben oltre la segnalazione di una storia. Il governo thailandese mi sta negando "eguale tutela da parte della legge". La Commissione nazionale per i diritti umani è colpevole di "ingiusta detenzione".

Il governo thailandese è discriminante contro di me. I media thailandesi continua a mentire deliberatamente su di me.

I media thailandesi mi ha reso famoso. Non ho mai fatto un video. Non ho mai voluto essere famoso. Il video che è stato promosso e che tutti mi odia per stato fatto per mezzo di "Invasion of Privacy".

La mia vita è stata resa un inferno per le menzogne dei media tailandese, il pregiudizio del governo thailandese e il rifiuto di dirmi la verità dall'Ambasciata degli Stati Uniti a Bangkok.

Non ho mai fatto un video. Io non sono un fanatico. Voglio giustizia!

FRANÇAIS

Je suis allé à la Commission thaïlandaise droits de l'homme en 2010, je crois que c'était le mois d'avril. J'ai le document / formulaire de plainte, qui a été pris ce jour-là, mais il est en thaï je ne peux pas lire la date.

Le CDH a pris thaïlandaise ma plainte contre Thaitv3. Ils ont dit qu'ils essaieraient de m'aider.

Je suis retourné le mois suivant, ils ont continué à prétendre qu'ils étaient sympathiques à ma situation. Pourtant, rien n'était venu de la demande que j'avais déposé avec eux.

Je suis retourné à nouveau le 10 mai 2010. J'ai dit, si elles voulaient m'aider que je voulais les aider à m'aider. Je leur ai demandé si elle serait bénéfique si je devais vérifier moi-même dans un hôpital pour observation.

Tant de mensonges et tant de haine a été promu à mon sujet par les médias thaïlandais que le pays entier sait qui je suis. Le pays tout entier pense que je suis fou. Je ne suis pas folle, et j'étais prêt à me vérifier dans un hôpital pour observation pour le prouver.

Le CDH thaïlandaise a déclaré que oui, il serait utile. Je leur ai demandé quel hôpital ils aimeraient que j'aille à. On m'a donné un imprimé d'ordinateur avec les directions à l'hôpital. Je ne connaissais pas l'hôpital. Le nom de l'hôpital est «Srithanya hôpital".

Je suis allé à l'hôpital pour voir si ils me accepter aux fins d'observation. Ils ont dit qu'ils le feraient. C'est dans l'après-midi. J'ai dit que j'avais besoin de retourner à l'hôtel (Royal River, Dusit) et de rassembler mes affaires et de vérifier, et je l'aurais dîner et ensuite revenir dans la soirée. Le médecin a dit que ce serait bien et m'a donné des instructions sur devions aller pour le check in De toutes les apparences de base de la partie principale de l'hôpital semble être juste un hôpital ordinaire.

J'ai vérifié de l'hôtel a dîné et je suis retourné à l'hôpital pour vérifier po check-in était dans la partie principale de l'hôpital, j'étais toujours pas au courant de ce genre d'endroit qu'il était vraiment.

Après l'enregistrement j'ai été amené à l'aile ont été, je serais rester. Il était dans un bâtiment séparé de l'hôpital principal. Sur la promenade de plus j'ai commencé à sentir un peu anxieux sur l'endroit où j'étais. Nous sommes arrivés à la construction et la personne qui m'avait dirigea vers le bâtiment, je serais en restant, a sonné le buzzer et la porte s'ouvrit. Nous sommes allés à l'intérieur, la porte s'est refermée derrière nous et il y avait une autre porte verrouillée. Cette fois-ci à quelqu'un de l'intérieur avait pour le débloquer avec une clé. J'ai réalisé que j'étais dans un endroit que je ne voulais pas être. Nous sommes passés par une autre porte verrouillée et dans le bureau d'une infirmière petite. Il avait une seconde porte verrouillée qui mènent dans la salle des patients. J'ai réalisé que j'étais dans un hôpital / prison. J'ai expliqué à l'infirmière de garde pourquoi j'étais là et que je ne voulais pas de vérifier dans une prison. Il était trop tard.

Trois agents de l'infirmière m'a attrapé et a commencé à me prendre en salle du patient en disant: "Allez, allez changer vos vêtements". Je n'ai pas bougé. Je voulais toujours continuer à parler avec l'infirmière. L'infirmière a dit à la préposés de me laisser aller. Nous avons discuté du fait que j'étais venu à l'hôpital de ma propre volonté; j'ai dit que je réalise maintenant ce genre d'endroit c'est et je pensais que je vérifiais dans un hôpital ordinaire. Elle m'a informé qu'il était trop tard pour changer mon esprit.

En ce moment quatre gardes étaient entrés dans la salle. J'ai dit que je le concède et je suis prêt à aller sans aucun problème. Nous marchions tous les patients dans la salle, moi et sept hommes. Ils ont dit s'asseoir sur le lit, que j'ai fait. Immédiatement l'un des gardiens m'a attrapé par derrière dans une prise d'étranglement. Les autres attrapé mon bras et les jambes. En quelques secondes, j'ai commencé à perdre conscience. Ils m'ont attaché vers le lit, les bras et les jambes. Puis ils ont enlevé et changé mes vêtements, le déliement un membre à la fois. Puis ils m'ont injecté quelque chose, je suppose que c'était un sédatif. Dans la matinée, j'ai été libéré de la contrainte. Je n'ai jamais rien qui leur donnerait une excuse pour me faire cela à nouveau. Je n'ai témoin l'a fait à plusieurs reprises à d'autres pour la moindre des raisons. J'ai été libéré de l'emprisonnement illégal 24 jours plus tard.

La Commission nationale des droits de l'homme de la Thaïlande m'a envoyé pour être enfermé, comme une blague, je suis sûr de cela. Ma réclamation contre Thaitv3 n'a jamais été traitée.

Évidemment, les médias ont rapporté comme si j'ai été mis là parce que je suis fou ou fait quelque chose pour être arrêté. Je ne suis pas sûr de ce que les médias dit à ce sujet. Quoi qu'il en soit les médias disent que je fait pour mériter cela, je ne suis pas sûr; tout ce que je sais, c'est que j'entends des gens plaisanter sur mon séjour en référence à moi d'être fou.

Que des médias thaïlandais a fait pour moi va au-delà du reporting d'une histoire. Le gouvernement thaïlandais m'a nier «l'égale protection de la loi". La Commission nationale des droits de l'homme est coupable de «emprisonnement injustifié".

Le gouvernement thaïlandais est discriminatoire contre moi. Les médias thaïlandais continue à mentir à propos délibérément moi.

Les médias thaïlandais a fait de moi infâme. Je n'ai jamais fait une vidéo. Je n'ai jamais voulu être célèbre. La vidéo qui a été promu et que tout le monde me déteste a été faite par des moyens de «Invasion of Privacy".

Ma vie a été faite un enfer à cause des mensonges des médias thaïlandais, le préjudice du gouvernement thaïlandais et le refus de me dire la vérité par l'ambassade américaine à Bangkok.

Je n'ai jamais fait une vidéo. Je ne suis pas un monstre. Je veux la justice!